ஞாயிறு, 22 ஜனவரி, 2017

தி.வே.கோபாலயர் - 2

தி.வே.கோபாலய்யர் 10
ராஜலட்சுமி சிவலிங்கம்

ஜனவரி 22. சிறந்த தமிழ் அறிஞரும், ‘தமிழ் நூற்கடல்’ என்று போற்றப்பட்டவருமான தி.வே.கோபாலய்யர்  பிறந்த தினம் இன்று.


 அவரைப் பற்றிய அரிய முத்துக்கள் பத்து:

l திருவாரூர் மாவட்டம் மன்னார்குடியில் (1925) பிறந்தவர். தந்தை அரசு ஊழியர். பள்ளிப் படிப்பை நிறைவு செய்த பிறகு, திருவையாறு அரசர் கல்லூரியில் 4 ஆண்டுகள் பயின்றார். 1945-ல் புலவர் பட்டம் பெற்றார். மாநில அளவில் முதல் மாணவராகத் தேறினார்.

l அண்ணாமலை பல்கலைக் கழகத்தில் பிஓஎல் பட்டம், மதுரை தமிழ்ச் சங்கத்தின் பண்டிதர் பட்டம், ஹானர்ஸ் பட்டம் ஆகியவற்றில் முதல் மாணவராக தேர்ச்சி பெற்றார். திருப்பனந்தாள் செந்தமிழ்க் கல்லூரியில் தமிழ் பேராசிரியராகவும், திருக்காட்டுப்பள்ளி சிவகாமி அய்யர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் தமிழ் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். தமிழகத்தின் பல்வேறு கல்லூரிகளிலும் 15 ஆண்டுகள் பணிபுரிந்தார்.

l இலக்கணம், இலக்கியம், சமய நூல்கள் குறிப்பாக வைணவ இலக்கியங்களை ஆழமாக கற்றறிந்தவர். தமிழ், ஆங்கிலம், சமஸ்கிருதம், பிரெஞ்ச் மொழிகளில் புலமை மிக்கவர். புத்தகங்கள் படிப்பதில் அதிக ஆர்வம் கொண்டவர். படிக்கத் தொடங்கிவிட்டால் வேறு எதுவுமே அவர் கண்ணில் படாது. தான் படித்தவற்றை மற்றவர்களுக்கு, குறிப்பாக தன் மாணவர்களுக்குத் தெரிவிப்பதை முதல் கடமையாக கொண்டிருந்தார்.

l திருவையாறு அரசர் கல்லூரியின் முதல்வராகப் பணியாற்றினார். மரபுவழித் தமிழ் ஆசிரியராகத் திகழ்ந்தார். இவரது வகுப்பறை குருகுலக் கல்வி போல இருந்தது. இவரிடம் தமிழ் கற்றவர்கள் உலகம் முழுவதும் உள்ளனர்.

l புதுச்சேரியில் உள்ள பிரெஞ்ச் கலை நிறுவனத்தில் 1979-ல் ஆய்வுப் பணியைத் தொடங்கினார். இப்பணியை வாழ்நாள் இறுதிவரை தொடர்ந்தார்.

l எழுத்ததிகாரம், சொல்லதிகாரம், இலக்கணக் கொத்து உரை, பிரயோக விவேகம், வீர சோழிய உரை உள்ளிட்ட பல அரிய நூல்களைப் பதிப்பித்தவர். சிறந்த எழுத்தாளராகவும் விளங்கினார். தொல்காப்பியச் சேனாவரையம், கம்பராமாயணத்தில் முனிவர்கள், சீவக சிந்தாமணி காப்பிய நலன், பாலகாண்டம், சுந்தரகாண்டம் உள்ளிட்ட பல நூல்களைப் படைத்தார்.

l பல ஆய்வுக் கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். பெரிய புராணம், கம்ப ராமாயணம், சீவக சிந்தாமணி உள்ளிட்ட நூல்கள் பற்றி பல ஊர்களில் சொற்பொழிவாற்றி மக்களுக்கு அவற்றை அறிமுகம் செய்தார்.

l செந்தமிழ்க் கலாநிதி, சைவ நன்மணி, அறிஞர் திலகம், சிந்தாமணிக் களஞ்சியம், சாகித்திய வல்லப, பொங்கு தமிழ் விருது உள்ளிட்ட ஏராளமான விருதுகள், பட்டங்கள், கவுரவங்களைப் பெற்றுள்ளார். ‘தமிழ் நூற்கடல்’ என்றும் போற்றப்பட்டார்.

l தொல்காப்பியம், சங்க நூல்கள், காப்பியங்கள், சமய நூல்கள், சிற்றிலக்கியங்கள், கல்வெட்டுகள், மெய்க்கீர்த்திகள் என எதுபற்றி கேட்டாலும், நூல்களைப் பார்க்காமலே எடுத்துக் கூறும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தார்.

l ‘பழந்தமிழ் இலக்கண, இலக்கிய நூல்கள் அழிய நேர்ந்தாலும் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. தி.வே.கோபாலய்யர் இருந்தால் அவரது நினைவில் இருந்தே அனைத்து நூல்களையும் பதிப்பித்துவிட முடியும்’ என்று பல தமிழ் அறிஞர்களாலும் போற்றப்பட்ட மனிதக் கணினியாகத் திகழ்ந்தவர். ஆசிரியர், நூலாசிரியர், பதிப்பாசிரியர், பன்மொழிப் புலவர், ஆய்வாளர் என பன்முகப் பரிமாணம் கொண்ட தி.வே.கோபாலய்யர் 82-வது வயதில் (2007) மறைந்தார்.

[ நன்றி : தி இந்து ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
தி.வே.கோபாலையர்

வெள்ளி, 20 ஜனவரி, 2017

பெரியசாமி தூரன் - 2

 கலைக்களஞ்சியம் உருவாக்கிய பெ.தூரன்

கலைமாமணி விக்கிரமன்



ஜனவரி 20. ம.பெரியசாமி தூரனின் நினைவு தினம்.
===

திலகர் தூவிய விதை, பல தேச பக்தர்களை நாட்டில் உருவாக்கியது. மகாகவி பாரதியார் எழுப்பிய கனல், பல நூறு  இளைஞர்களைக் கிளர்ந்தெழச் செய்தது. தொண்டர் பல்லாயிரம் கூடினர். இந்த இளைஞருள் சிலர் நூற்றாண்டு விழா கொண்டாடும் அளவுக்குச் சாதனை புரிந்தார்கள். அவர்களுள் ம.ப. பெரியசாமித்தூரனை தமிழுலகம் மறக்க முடியாது.

மகாகவி பாரதி மறைந்தபோது கல்லூரி மாணவராக விடுதலை வேட்கையுடன் இருந்த ம.ப. பெரியசாமித்தூரன் தமிழ் இலக்கியத்தில் பன்முகங்களில் தொண்டாற்ற வேண்டும் என்ற லட்சியத்தை வளர்த்துக் கொண்டார்.

ஈரோடு மாவட்டம் மொடக்குறிச்சியைச் சேர்ந்த மஞ்சக்காட்டுவலசு என்ற சிற்றூரில், பழனிவேலப்பக் கவுண்டர் - பாவாத்தாள் தம்பதிக்கு 1908-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 26-ஆம் தேதி பிறந்தார். தூரன் என்பது அவர் குலப்பெயர். அதுவே நிலைத்துவிட்டது.

தூரனின் எழுத்தார்வத்துக்கு அவருடைய பாட்டிதான் காரணம். சிறுவயதிலேயே தாயார் மறைந்ததால், தாய்வழிப் பாட்டியிடம் சிலகாலம் வளர்ந்தார். அவர் பாட்டி சொன்ன இதிகாசப் புராணக் கதைகள், நாட்டில் வாழ்ந்த வீர மரபினர் வரலாறுகள்தாம், பிற்காலத்தில குழந்தைகளுக்கான கதைகள் எழுதுவதற்குத் தூண்டுகோலாய் அமைந்தன. பள்ளியில் சிறப்பாகப் படித்த பெ.தூரன், மேல்படிப்புக்குச் சென்னை வந்தார். 1926-1931 வரை மாநிலக் கல்லூரியில் பயின்றபோது மகாத்மா காந்தியின் கொள்கைகள், பேச்சு, நாட்டுப்பற்றுக் கனலை இளைஞர்கள் இதயத்தில் மூண்டெழச் செய்தது. அந்தக் கனலிடைப் புகுந்த தூரன் பி.ஏ. இறுதியாண்டுத் தேர்வை எழுதாமல் புறக்கணித்தார்.

பெ.தூரனின் இதயத்தில் நாட்டுப்பற்றும், இலக்கிய ஆர்வமும்,  "வனமலர்ச் சங்கம்' என்ற இலக்கிய அமைப்பை ஏற்படுத்த வைத்தது. பத்திரிகையாளராக வேண்டும் என்ற துடிப்பும் சேர்ந்தது. "பித்தன்' என்ற இதழைத் தொடங்கினார்.

தமிழ்முனிவர் திரு.வி.க.வின் சாது அச்சுக் கூடத்தில் "பித்தன்' இதழ் அச்சிடப்பட்டது. அதனால் தமிழ்த் தென்றல் திரு.வி.க.வைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டதுடன் தமிழ் இலக்கியங்களைக் கற்கும் ஆர்வமும் ஏற்பட்டது. குறிப்பாக மகாகவி பாரதியாரின் இலக்கியங்களில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டார். ஈடுபாடு பக்தியாக வளர்ந்தது. அந்த பக்திதான் பிற்காலத்தில் தமிழர்களுக்கு அரிய கருவூலத்தைத் திரட்டித் தர வழி வகுத்தது. பாரதி பணியாற்றிய சுதேசமித்திரன் அலுவலகம் சென்று பாரதியார் படைப்புகளைத் தொகுக்கத் தொடங்கினார்.

இளைஞர் பெ.தூரனின் இந்த ஆர்வம் பாரதியின் எழுத்துகள் (உரைநடை - கட்டுரைகள்) பெரும்பாலானவற்றைச் சேகரித்து "பாரதி தமிழ்' என்ற தொகுப்பைப் பிற்காலத்தில் வெளியிட வழிவகுத்தது.

தேசியப் போராட்டம் காரணமாக 1931-இல் பட்டப்படிப்பைத் துறந்தாலும், கோபிசெட்டிப்பாளையம் "வைரவிழா' பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பொறுப்பேற்றார். வாய்ப்பு ஒன்றன் பின் ஒன்றாய் அவரை வந்தடைந்தன.

தேசத் தலைவர் தி.சு.அவிநாசிலிங்கம் செட்டியார் தொடங்கியிருந்த ராமகிருஷ்ண வித்யாலயத்தில் பணியாற்றும் வாய்ப்பைப் பெற்றார். அந்தச் சூழ்நிலையில் கவிதை, கட்டுரை எழுதும் ஆர்வம் அவருக்கு வளர்ந்தது. பிறவியிலேயே கவி உள்ளம் படைத்த பெ.தூரன் தமிழில் பாடல்கள் (கீர்த்தனைகள்) புனையத் தொடங்கினார். பிற்காலத்தில்  இவரது கீர்த்தனைகள், ஸ்வர, தாள இசைக் குறிப்புகளுடன்  தொகுதிகளாக வந்துள்ளன.

கட்டுரை எழுதுவது தனிக்கலை. எந்தப் பொருளைப் பற்றி எழுதுவதானாலும் அவற்றைக் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும். எடுத்துக்கொண்ட பொருளைப் பற்றி முற்றிலும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். தூரன், ஒவ்வொரு பொருளையும், மனிதரையும், பறவைகளையும் கூர்ந்து கவனிக்கும் ஆற்றல் பெற்றிருந்ததால், அவர் எழுத்துகளில் நுணுக்கமாகச் செய்திகள் விவரிக்கப் பட்டிருப்பதைக் காணலாம். அதைப்பற்றி தூரன் ஆடு மேய்க்கும் சிறுவனுடன் நடத்திய உரையாடலில் தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்.

தூரன் எழுதிய மின்னல்பூ, நிலைப்பிஞ்சு, இளந்தமிழா போன்ற கவிதைத் தொகுதிகள் மறக்க முடியாதவை. 1949-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த "இளந்தமிழா' கவிதைத் தொகுப்பு சிறந்த கவிஞர் என்னும் நற்பெயரைப் பெற்றுத் தந்தது.

"கதையைப் படிப்பது போலக் கவிதைகளைப் படிக்கக் கூடாது. பலதடவை படிக்க வேண்டும்' என்று அவர் அடிக்கடி கூறும் வரிகள் அவர் சிறந்த ரசிகர் என்பதைத் தெரிவிக்கின்றன. அவை, இன்றைய கவிஞர்கள் சிந்திக்க வேண்டிய கருத்தாகும். கவியரங்குகளில் கவிதையில் ஒரே வரியைத் திருப்பித் திருப்பிச் சொல்வதை அவர் குறிப்பிடவில்லை! சொல்லப் போனால், ரசிகமணி டி.கே.சி. பாணியில் பலமுறை கவிதையைச் சொல்வதால் கவிதை மனதில் ஆழப்பதிந்து விடுகிறது. நயமும் பொருளும் மனதில் பதிகின்றன.

சிறுகதை இலக்கியத்திலும் அவர் தன் முத்திரையைப் பதித்தார். பெரியசாமித்தூரனின் சிறுகதைகள் ஐந்து தொகுதிகள் வெளிவந்துள்ளன. "கரிசல் மண் கதைகள்', "வண்டல் மண் கதைகள்' தமிழ் மக்களிடையே பிரபலப்படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன. கொங்கு நாட்டு மணம் கமழச் செய்த எழுத்தாளர் ஆர்.சண்முகசுந்தரத்தைப் பலர் நினைப்பதில்லை. அவருக்குப் பிறகு பெ.தூரன் எழுத்துகளில் அந்த மணம் வீசக் காணலாம். கொங்கு நாட்டுக் கிராம மக்களின் வாழ்க்கை, குணங்கள், அறநெறிகள், மரியாதை கலந்த உரையாடல்கள் அவருடைய கூரிய ஆழ்ந்த பார்வை யாவும் கதை மாந்தர்களில் பிரதிபலிக்கக் காணலாம்.

பெ.தூரன் செய்த மகத்தான பணிகள் இரண்டு. முதலாவது, பாரதியாரின் படைப்புகளைத் தேடிப் பிடித்து "பாரதி தமிழ்' என்ற நூலை வெளியிட்டது. கல்லூரியில் படிக்கும் போதே சுதேசமித்திரன் அலுவலகம் சென்று பழைய இதழ்களின் "நெடி-தூசு' இவற்றையெல்லாம் சகித்துக்கொண்டு, பத்து ஆண்டுகளில் வெளிவந்த பாரதியின் எழுத்துகளைத் தேடிப்பிடித்து ஏறத்தாழ 134 தலைப்புகள் கொண்ட "பாரதி தமிழ்' என்ற நூலை வெளியிட்ட பணி. பாரதி இலக்கிய ஆய்வாளர்களுக்கு அந்தத் தொகுப்பு ஒரு கருவூலம்.

அடுத்த சாதனை, "கலைக் களஞ்சியம்' தயாரித்தது. தமிழ் மொழிக்கே அது தனிப் பெருமை. சென்ற நூற்றாண்டின் இறுதியில் ஆ.சிங்காரவேலு முதலியார் "அபிதான சிந்தாமணி' தமிழ்க் கலைக்களஞ்சியம் என்ற பெயரில் கலைக்களஞ்சியம் தயாரித்தார். அதில் பழைய புராணச் செய்திகளுக்கே முதன்மை இடம் தரப்பட்டிருந்தது. மெத்த வளரும் புத்தம் புதுக் கலைகளைத் தமிழிலும் கொண்டு வரவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் மேனாள் கல்வி அமைச்சர் தி.சு. அவிநாசிலிங்கம் செட்டியார், "கல்கி' போன்றோரின் அரிய முயற்சியால் "தமிழ் வளர்ச்சிக் கழகம்' என்ற ஓர் அரிய அமைப்பு உருவானது.

ஆங்கில மொழிக்குப் பெருமை சேர்ப்பது அம்மொழியில் மிகத் துல்லியமாகத் தயாரிக்கப்பட்ட பல்வேறு கலைக்களஞ்சியங்களே! "புக் ஆஃப் நாலெட்ஜ்' "என்சைக்ளோபீடியா', "பிரிட்டானிக்கா' என்றெல்லாம் பெருமையாகப் பேசப்படும் "தகவல் அகராதி' அவற்றுக்கு இணையாகத் தமிழில் கலைக்களஞ்சியம் உருவாக்கத் திட்டமிட்டனர். தமிழ் வளர்ச்சிக் கழகம் பிரதான ஆசிரியராக தூரனை நியமித்தது.

பழந்தமிழ் இலக்கியங்களை ஏட்டுச் சுவடியிலிருந்து தயாரிக்கும் பணியில் உ.வே.சா., ஈடுபட்டதுபோல, அறிஞர் பெரியசாமித்தூரன் பொறுமையுடன், சலிப்பின்றி, ஊக்கத்துடன் கலைக்களஞ்சியத்தைத் தயாரித்ததற்குத் தமிழுலகம் காலா காலத்துக்கும் நன்றி உடையதாக இருக்க வேண்டும். காந்தியச் செல்வர் பொ.திருகூடசுந்தரம் போன்ற அறிஞர்களின் பேருதவியுடன் கலைக்களஞ்சியம் தயாரிக்கப்பட்டது.

"கலைக்களஞ்சியம்' நிறைவேறிய பிறகு, தொடர்ந்து குழந்தைகள் கலைக்களஞ்சியம் தொகுக்கும் பணி தொடங்கப்பட்டது. அந்தப் பணியும் தூரனிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டது. கலைக்களஞ்சியம் நிறைவடையும் போதே உடல் நலம் குன்றியிருந்த தூரனின் ஆர்வமே குழந்தைகளுக்குக் கலைக்களஞ்சியம் உருவாக்கித் தந்தது.

கவிதைத் தொகுதிகள் நான்கு, சிறுகதைத் தொகுதிகள் மூன்று, கட்டுரைத் தொகுதிகள் மூன்று, நாடகங்கள் ஏழு, தமிழ் இசைக் கீர்த்தனைகள் எட்டு, குழந்தைகளுக்கு பதினைந்து, பாரதி இலக்கியத் தொகுப்பு பதினொன்று, அறிவியல் ஆராய்ச்சி நூல்கள் ஆறு என அவருடைய படைப்புப் பட்டியல் பிரிமிக்க வைக்கிறது.

பத்மபூஷண், கலைமாமணி என்ற பெரும் விருதுகளைப் பெற்ற படைப்பிலக்கியச் சிற்பியும் அறிஞருமான ம.ப. பெரியசாமித்தூரன், 1987-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 20-ஆம் தேதி தமிழ்த்தாயின் திருவடிகளை அடைந்தார்.

கலைக்களஞ்சியம் உள்ள வரையில் தமிழுலகம் அவரை மறக்காது

தொடர்புள்ள பதிவு:

பெரியசாமி தூரன்

வியாழன், 19 ஜனவரி, 2017

ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர் - 1

பத்திரிகை உலகின் பிதா



ஜனவரி 19, 1855. ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயரின் பிறந்த தினம். 1955-இல் அவருடைய நூற்றாண்டு விழா கொண்டாடப் பட்டது. அப்போது
ஆனந்த விகடனில் ( 1955-இதழ் ஒன்றில்)  ‘லோக சஞ்சாரம்’ என்ற பகுதியில் வந்த ஒரு சிறு குறிப்பு இதோ.
====

காங்கிரஸ் வைர விழா தமிழ் நாட்டில் நடந்த இந்த சந்தர்ப்பத்தில் முதல் காங்கிரஸில் முதல் தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்தவர் ஒரு தமிழர் என்பது பெருமையுடன் நினைத்துப் பார்க்கவேண்டிய விஷயம். இந்தியாவில் வெள்ளைக் காரர் புரியும் ஆட்சியைப் பற்றி விசாரணை நடத்துவது சம்பந்தமான தேசியத் தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்த தேசபக்தர் ஸ்ரீ ஜி.சுப்பிரமணிய அய்யர்தான். அவர் தமிழ்நாட்டில் பத்திரிகை உலகின் தந்தை என்ப தையும் ஞாபகப்படுத்திக் கொள்வது அவசியம்.

உலகிலேயே சிறந்த தினசரிப் பத்திரிகைகளில் ஒன்றாக விளங்கும் 'ஹிந்து' பத்திரிகையையும் சுதேசமித்திரன் பத்திரிகையையும் ஆரம்பித்து, அதன் மூலம் தேசிய உணர்ச்சிக்குத் தூண்டுகோலாக இருந்தார் ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய அய்யர். 1885-வது வருஷம், முதன் முதலில் ஸ்தாபகமான பம்பாய் காங்கிரஸில் கலந்துகொண்ட அவர், தமது இளம் பிராயத்திலேயே (வயது 30) எல்லோர் கவனத்தையும் கவர்ந்துவிட்டார். இன்று நாட்டுக்குப் பூர்ண சுதந்திரத்தை வாங்கிக் கொடுத்ததோடன்றி, அதை முன்னேற்றப் பாதையில் அழைத்துச் செல்லும் பிரமாண்ட ஸ்தாபனமாக காங்கிரஸ் விளங்குகிறது என்றால், ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய அய்யர் போன்ற மகான்கள் அமைத்த அஸ்திவாரமே அதற்குக் காரணம். சிறந்த தேச பக்தராகவும், அரசியல் அறிவாளியாகவும், பத்திரிகாசிரியராகவும் விளங்கிய இப்பெரியார் தோன்றி 100 வருஷமாகிறது. தேச மக்கள் அனைவரும் அவர் ஞாபகத்தைப் போற்றி வளர்க்கவேண்டியவர்கள் ஆவார்கள்.

[ நன்றி ; விகடன் ]

தொடர்புள்ள பதிவு:

வி. ஸ. காண்டேகர் - 1

வி. ஸ. காண்டேகர்
அ.வெங்கடேசன்


ஜனவரி 19. வி.ஸ.காண்டேகரின் பிறந்த தினம். சிறுவயதில் கா.ஸ்ரீ.ஸ்ரீ அவர்களின் மொழிபெயர்ப்புகள் மூலமாய் அவரை ரசித்திருக்கிறேன்.

இதோ, ‘உமா’ இதழில் 1957-இல் வந்த ஒரு சிறு கட்டுரை.


தொடர்புள்ள பதிவு:
விக்கிப்பீடியாக் கட்டுரை: வி.ச.காண்டேகர்

புதன், 18 ஜனவரி, 2017

ப.ஜீவானந்தம் -1

தேசத்தின் சொத்து ஜீவா
கலைமாமணி விக்கிரமன்

ஜனவரி 18. ப.ஜீவானந்தம் அவர்களின் நினைவு தினம்.

வீரத்துறவி விவேகானந்தருக்குப் பிறகு இளைய சமுதாயத்தை வசீகரித்தவர் ஜீவா என்று அழைக்கப்படும் ப.ஜீவானந்தம்.

நாகர்கோயிலை அடுத்த பூதப்பாண்டி என்ற கிராமத்தில் 1907ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 21ஆம் தேதி, பட்டப்பிள்ளை - உமையம்மாள் தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தார்.

பெற்றோர் இட்டபெயர் சொரிமுத்து.  ஐயனார் என்ற கிராம தெய்வத்தின் பெயர்தான் சொரிமுத்து.  அவர்கள் குல தெய்வம் அது.

வெள்ளையரை எதிர்த்துப் போராடிய காலம்.திராவிடர்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதி இளம் வயதினராய் இருந்த அவரது உள்ளத்தில் எரிமலையாய் புகையச்செய்தது.இளம் வயதில் அவரைக் கவர்ந்தது மகாத்மாவின் கொள்கைகள். விளையும் பயிர் முளையிலேயே தெரியும் என்பதற்கேற்ப, நேர்மை தவறாத ஒழுக்க குணம், தனக்குச் சரியெனப் படாததை எதிர்க்கும் போர்க்குணம், அஞ்சா நெஞ்சம், அறிவு, ஆற்றல் போன்றவற்றை இளம் வயதிலேயே வாய்க்கப் பெற்றார்.

அந்த நாளில் நாடகம் நடத்திவந்த அஞ்சாநெஞ்சன் விஸ்வநாத தாஸோடு, ஜீவா நெருங்கிப் பழகினார்.சில நாடகங்களையும் அவருக்காக எழுதிக் கொடுத்தார்.நாடகம் எழுதித் தயாரிக்கும் ஆற்றலுடன் ஒன்பதாவது படிக்கும்போதே முதல் கவிதையை எழுதினார்.அந்தக் கவிதை காந்திஜியையும், கதரையும் பற்றியது.

பத்தாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தபோது "சுகுணராஜன் அல்லது சுதந்தரவீரன்" என்ற நாவலை எழுதினார்."ஞானபாஸ்கரன்" என்ற நாடகத்தை அவரே எழுதித் தயாரித்து அரங்கேற்றினார்.அந்த நாடகத்தில் நடிக்கவும் செய்தார்.காந்திய வெளியீடுகளைப் படித்தார். காந்திஜியிடமிருந்து ஒத்துழையாமை இயக்க அழைப்பு வந்தது.

காந்திஜியின் கட்டளைப்படி அன்னியத் துணிகள் அணிவதை ஒழித்தல் என்ற திட்டத்தின் கீழ், திட்டுவிளை கிராமத்தில் தேசபக்தர் திருகூடசுந்தரம் பிள்ளையின் அன்னியத் துணி எதிர்ப்புப் பிராசாரக் கூட்டம் நடைபெற்றது.

அவருடைய பேச்சு ஜீவாவைக் கவர்ந்தது.அன்னியத் துணிகளைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தி, வெறும் கோவணத்துடன் வீடு திரும்பினார்.அது முதல் அவர் கதர் அணியத் தொடங்கினார்.

பகத் சிங் தூக்கிலிடப்பட்ட காலம் அது. வாலிபர் உலகம் கொந்தளித்து எழுந்தது. வன்முறையில் நம்பிக்கையற்றவராயிருப்பினும் பகத் சிங்குக்கு அளிக்கப்பட்ட தூக்குத்தண்டனையை அவரால் ஏற்க முடியவில்லை. ஜீவா சீறி எழுந்தார். அனல் கக்கும் அவர் பேச்சு இளைஞர்களைக் கவர்ந்தது.
சிறையிலிருந்து பகத் சிங் தன் தந்தைக்கு எழுதிய "நான் ஏன் நாத்திகனானேன்?" என்ற நூலைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார் ஜீவா.

ஈ.வெ.ரா. பெரியார் அதை வெளியிட்டார். அதற்காக ஜீவாவைக் கைதுசெய்து, கை - கால்களில் சங்கிலியிட்டு வீதி வீதியாக இழுத்துச் சென்று திருச்சி சிறையில் அடைத்தனர்.

அந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு ஜீவா முழுக்க முழுக்க சோஷலிசக் கொள்கையால் ஈர்க்கப்பட்டார்.

பொதுத் தொண்டில் சிறு வயதிலிருந்தே நாட்டம் கொண்ட ஜீவாவுக்கு, தீண்டாமை ஒழிப்பைப் பற்றியே எப்போதும் சிந்தனை. ஜீவாவின் தீண்டாமை ஒழிப்பு நடவடிக்கை அவரது ஊர் மக்களுக்கு ஆத்திரத்தை உண்டாக்கியது. மகன் போக்கிற்கு தந்தையை எதிர்த்தனர். ஜீவாவின் சார்பில் தந்தை மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்டார். அதற்கு ஜீவா ஒப்புதல் தரவில்லை. இருவருக்குமிடையே கடும் வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. தன் கொள்கையைத் துறக்க ஜீவா இசையவில்லை. இறுதியில் அவர் குடும்பத்தைத் துறந்து வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். அப்போது அவருக்கு வயது 17.

ஜாதி வித்தியாசம் பாராமல் ஆசிரமம் நடத்தப்பட வேண்டும் என்ற உறுதியுடன் நிதி சேர்க்கப்பட்ட வ.வே.சு.ஐயரால் சேரன்மாதேவியில் நடத்தப்பட்ட தேசிய குருகுலத்தில் ஜாதி பாகுபாடு காட்டப்பட்டது என்ற புகார் எழுந்து வ.வே.சு.ஐயரைக் கண்டித்து கிளர்ச்சி நடத்தது. இதை அறிந்த ஜீவா மற்றும் பெரியார் போன்றோர் கடுமையாக எதிர்த்தனர்.

வ.வே.சு. ஐயர் நடத்திய தேசிய குருகுலத்தில் இளம் வயதிலேயே ஜீவானந்தம் ஆசிரியர் பணி ஏற்றிருந்தார். தீண்டாமையை ஒழிக்கக் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டிருந்த ஜீவா, ஐயரின் தீண்டாமைக் கொள்கையை ஏற்கவில்லை. அந்த ஆசிரமம் மூடப்பட்ட பிறகு காரைக்குடிக்கு அருகில், சிராவயல் என்ற ஊரில் காந்தி ஆசிரமத்தை உருவாக்கினார். அந்த ஆசிரமத்தையும் அதன் செயல்பாடுகளையும் வ.உ.சி. போன்றவர்கள் மிகவும் பாராட்டியுள்ளனர்.

ஆசிரமம் அமைக்கும் முன்பே ஜீவாவுக்குத் தனித்தமிழிடம் அதிகப் பற்று ஏற்பட்டது. தூய தமிழில் பெயரிட வேண்டும் என்ற ஆவலில் தனது பெயரை "உயிர் இன்பன்" என்று மாற்றிக்கொண்டார். ஜீவாவின் ஆசிரமத்துக்கு வந்த வ.ரா., ஆசிரமக் கொள்கையையும் நடைமுறையையும் பாராட்டினார். ஜீவாவின் சொற்பொழிவுகளைக் கேட்டு அவர் மீது பெரும் மதிப்பு கொண்ட வ.ரா., ஜீவாவுக்கு ஆலோசனை கூறினார்:-

"உங்களை நான் மன்றாடிக் கேட்டுக்கொள்கிறேன். தமிழ்நாட்டின் நன்மையையும், வளர்ச்சியையும் கருதியாவது தனித்தமிழில் பேசுவதை விட்டுவிடுங்கள். நீங்கள் என்னதான் அபூர்வமாகப் பேசிய போதிலும் உங்களுடைய தனித்தமிழைப் பாமர மக்களால் புரிந்துகொள்ள முடியுமா?'' என்ற வ.ரா.வின் அறிவுரையை சிந்தித்த ஜீவாவுக்கு தனித்தமிழில் உள்ள வெறி நீங்கியது.

"உயிர் இன்பன்" என்று மாற்றிக்கொண்ட தனது பெயரை, மீண்டும் ஜீவானந்தமாக மாற்றினார்.

இறுதிவரை ப. ஜீவானந்தம் - ஜீவா என்றே அழைக்கப்பட்டார்.

ஜீவா நடத்திய காந்தி ஆசிரமத்துக்கு ஜீவா அழைப்பின்பேரில் மகாத்மா காந்தி விஜயம் செய்தார். ஜீவானந்தத்தின் இளமைத் தோற்றமும், வாதத் திறமையும் காந்தியை வியக்கவைத்தன. ஆசிரமப் பணிகளையும் சேவையையும் பாராட்டிய காந்தி, ஜீவாவைப் பார்த்து, "உங்களுக்கு எவ்வளவு சொத்து இருக்கிறது?'' என்றார்.

"இந்த தேசம்தான் எனக்குச் சொத்து'' என்று ஜீவா பதிலளித்தார்.

ஜீவாவின் பதிலைக் கேட்டு காந்திஜி திகைத்தார்.

பிறகு "இல்லையில்லை, நீங்கள்தான் இந்த தேசத்தின் சொத்து'' என்றார்.கம்பனிலும், பாரதியிலும் அவர் கண்ட புரட்சிக்கொள்கை, அவரை இலக்கியங்களில் ஈடுபாடு கொள்ளச் செய்தது.

கடலூர் சட்டமன்றத் தொகுதி ஹரிஜன வகுப்பைச் சேர்ந்த காங்கிரஸ் எம்.எல்.ஏ. மகள் கண்ணம்மாவைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். ஆனால், அந்த அம்மையார் குமுதா என்ற பெண் மகவைப் பெற்றெடுத்த சில நாள்களில் காலமானார். அதன்பிறகு 1948ஆம் ஆண்டு பத்மாவதி என்னும் பெண்ணை கலப்புத் திருமணம் செய்துகொண்டார். உஷா, உமா என்ற இரு பெண் குழந்தைகளும் மணிக்குமார் என்ற மகனும் பிறந்தனர்.

அவ்வப்போது போராட்டங்களில் கலந்து கொண்டு ஜீவா பலமுறை சிறை சென்றுவிடுவார். கட்சி, கொள்கை, போராட்டம், சிறைவாசம் என்று வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியைக் கழித்த அவர், குடும்பம் ஒன்று உண்டு என்பதை மறந்துவிடவில்லை.

கொள்கையைப் பரப்ப "ஜனசக்தி" நாளிதழைத் தொடங்கிய ஜீவா, "தாமரை" என்ற இலக்கிய இதழை 1959இல் தொடங்கினார். அதில், "தமிழ் மணம் பரப்ப" என்று பாராட்டி கவிதைகள் எழுதினார், பொதுவுடைமைக் கொள்கைக் கவிஞர் பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரம்.1933இல் ஜீவா எழுதிய "பெண்ணுரிமை கீதாஞ்சலி" என்ற கவிதை நூல் வெளிவந்தது. இதுதான் ஜீவா எழுதிய முதல் நூல்.
அப்போதிலிருந்து இந்த நாடு விடுதலை அடையும்வரை பல்வேறு சூழ்நிலைகளில் தொழிலாளர்கள் போராட்டங்களில் ஜீவா எழுதிய பாடல்கள், தொழிலாளர்களை எழுச்சி பெறச்செய்தன.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முக்கிய பதவி வகித்த ஜீவா, சீனப் படையெடுப்பை எதிர்த்துக் கடும் பிரசாரம் செய்தார். சீன சோஷலிச அரசு இந்தியாவில் ஆக்கிரமிப்பு செய்ததை ஜீவா ஏற்கவில்லை. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தேசியக் கவுன்சிலில் தீர்மானம் நிறைவேற்றுவதில் ஜீவா முக்கிய பங்கேற்றார்.

1963ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 18ஆம் தேதி அந்த மாவீரன் மரணமடைந்தார்.

மரணமா? அவருக்கு மரணமேது?

நாட்டில் சமத்துவம் நிலவும் வரை, தீண்டாமை ஒழியும் வரை, ஒற்றுமையான குடியரசு அமையும் வரை அவர் ஜீவனுக்கு அழிவேது?

மகாத்மா காந்தி கூறியதுபோல் அவர் இந்தியாவின் சொத்து.

[ நன்றி: தினமணி ]

செவ்வாய், 17 ஜனவரி, 2017

சங்கீத சங்கதிகள் - 107

தியாகராஜர் கீர்த்தனைகள் - 2
ஸி.ஆர். ஸ்ரீனிவாசய்யங்கார் ஸ்வரப்படுத்தியது.





மேலும் ஐந்து தியாகராஜரின் கீர்த்தனைகள். 1931-இல் வெளியானவை.







[  If you have trouble reading some of the images, right click on each such image ,  choose 'open image in a new tab' , then in the new tab , use browser's  zoom facility to increase the image size and read with comfort ]

[ நன்றி : சுதேசமித்திரன் ]



தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
சங்கீத சங்கதிகள் 

திங்கள், 16 ஜனவரி, 2017

பாரதிதாசன் - 5

பொங்கல் வாழ்த்து 
பாரதிதாசன் 


1951 -இல் கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம் ஆசிரியராய் இருந்த ‘ தமிழர் நாடு’ என்ற இதழில் வந்த கவிதை இது . சந்தக் குழிப்புக்கு எழுதப்படும் ‘திருப்புகழ்’ போன்ற வண்ணப் பாடல்.  பொதுவில் அவர் பாடல் தொகுப்புகளில் காணப்படாத அரிய பாடல்.



தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

பாரதிதாசன்

ஞாயிறு, 15 ஜனவரி, 2017

கொத்தமங்கலம் சுப்பு -18

வாய் மணக்க வாழவென்று பொங்கல் வைக்கிறோம் !
கொத்தமங்கலம் சுப்பு 

40-களில் விகடனில் வந்த ஒரு கவிதை.
செல்லரித்த பக்கங்கள் தாம். ஆனால் உயிருள்ள கவிதை அல்லவா?





[ நன்றி: விகடன் ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

கொத்தமங்கலம் சுப்பு

வெள்ளி, 13 ஜனவரி, 2017

அ.சீநிவாசராகவன் -3

தை அரசி 

அ.சீ.ரா 

பொங்கலோ, பொங்கல்!

பொதுவில் ‘நாணல்’ என்ற பெயரில் கவிதைகளை எழுதும் பேராசிரியர் அ.சீநிவாசராகவன் ‘அ.சீ.ரா’  என்ற பெயரில் 1961-இல் ‘உமா’ இதழின் பொங்கல் மலரில் எழுதிய ஒரு கவிதை இது!

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

அ.சீநிவாசராகவன்

ம.பொ.சி - 5

திருவிழாக்கள் 

ம.பொ.சிவஞானம் 



‘உமா’வின் 1961 பொங்கல் மலரில் வந்த கட்டுரை இதோ!




தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

ம.பொ.சி

சங்கீத சங்கதிகள் - 106

தியாகராஜர் கீர்த்தனைகள் - 1
ஸி.ஆர். ஸ்ரீனிவாசய்யங்கார் ஸ்வரப்படுத்தியது.

ஜனவரி 13, 2017.  இந்த வருடம் திருவையாறில் தியாகராஜ ஆராதனை தொடங்கும் தினம். 


எண்பத்தைந்து  வருடங்களுக்கு முன் ...1931-இல் ....‘சுதேசமித்திர’னில் வந்த மூன்று கட்டுரைகள் இதோ!










(  மேலே உள்ள படத்தில் ’நடுநாயகர்’, கைத்தடியோடு இருப்பவர் டைகர் வரதாச்சாரியார்!  )


[  If you have trouble reading some of the images, right click on each such image ,  choose 'open image in a new tab' , then in the new tab , use browser's  zoom facility to increase the image size and read with comfort ]

[ நன்றி : சுதேசமித்திரன் ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

புதன், 11 ஜனவரி, 2017

தென்னாட்டுச் செல்வங்கள் - 21

சந்தன நடராஜா 


விகடனில் 50-களில் வந்த ‘சில்பி’ யின் ஓவியமும், தேவனின் ஒரு விளக்கக் கட்டுரையும் இதோ.




சனி, 7 ஜனவரி, 2017

லக்ஷ்மி -3

சித்தப்பாவின் சொத்து 
‘லக்ஷ்மி’ 


ஜனவரி 7. ’லக்ஷ்மி’ ( டாக்டர் திரிபுரசுந்தரி ) அவர்களின் நினைவு தினம்.

விகடனில் அவர் எழுதிய ஒரு கதை இதோ.








[ நன்றி: விகடன் ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

லக்ஷ்மி

வெள்ளி, 6 ஜனவரி, 2017

சங்கச் சுரங்கம்

ஆடுகள மகள்
பசுபதி

[ ‘ சங்கச் சுரங்கம் -1 ‘ என்ற என் நூலில் இருந்து ஒரு கட்டுரைக் கதை/ கதைக் கட்டுரை!  நூலை  ஜனவரி 06-19, 2017 வரை நடக்கும்  40 -ஆவது சென்னை புத்தகக் காட்சியில்  எல்.கே.எம் பதிப்பகத்தின் 509 , 510 ஸ்டால்களில் வாங்கலாம் ] 







பனி கொட்டினாலும், புயல் வீசினாலும்,  'டாணென்று ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும்,  காலை பத்து  மணிக்கு நீச்சல் குளத்திற்குச் செல்வது என் நண்பர் ஒருவரின் வழக்கம். ஆழமான பகுதியில் நீந்தும் துணிச்சலோ, ஆற்றலோ அவருக்குக் கிடையாது; ஆழமற்ற  பகுதியில் மணிக்கணக்காக மிதந்து கொண்டே காலத்தைக் கழிப்பதுதான்  அவருடைய பொழுதுபோக்கு.  இந்த ஒரு மணி நேரத்தில் நண்பர் பிறவிப் பயனையே  பெறுகிறார் என்று சொன்னாலும் மிகையாகாது.  அவருடைய கை, கால்களுக்குக் கிடைக்கும் தேகப் பயிற்சியை விட, அவர் கண்களுக்குத் தான் அதிக வேலை என்று அவர் மனைவி புகார் சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறேன்! நிற்க.

கடந்த ஞாயிறு காலை நீச்சல் குளத்திலிருந்து நேராக என் வீட்டிற்குப் பதற்றத்துடன் ஓடி வந்தார் நண்பர். தலை கலைந்து, கண்கள் சிவந்து, அலங்கோலமாக நின்ற என் நண்பரைப் பார்த்ததும் ஏதோ விபரீதம் நடந்திருக்கிறது என்பது தெளிவாகப் புரிந்தது. காபி கொடுத்து விசாரித்ததில் நடந்தது தெரிந்தது.   தாவிக் குதிக்கும் பலகையில் நின்றிருந்த ஒரு கட்டழகியின் சாமுத்திரிகா லக்ஷணங்களைப் பருகியபடியே பின் நடந்த நண்பர் கால் தடுமாறி (மனம் தான் ஏற்கனவே தடுமாறி விட்டதே!)  குளத்தின் ஆழமான பகுதியில் விழ, மூச்சு முட்டி முழுகுந் தறுவாயில் சில நண்பர்கள் அவரைக் காப்பாற்ற, முதலுதவி போன்றவைகளைப் பெற்று, உயிர்  திரும்பிவந்தவராய் ஓடி வந்திருக்கிறார் நண்பர். இதற்கு   நடுவில்பயந்துபோன ஒரு பார்வையாளர்,  நண்பரின் மனைவிக்குத்  தொலைபேசியில் விஷயத்தை  சொல்லிவிட்டாராம். எப்படி மனைவியின் முகத்தில் விழிப்பது  என்று கவலையில் தொய்ந்திருந்த நண்பருக்குச் சொன்ன ஆதிமந்தி என்ற சங்க காலப் பெண்புலவர் இயற்றிய ஒரு பாடலையும், அந்தப் புலவரின் கதையையும் உங்களுக்கும் சொல்கிறேன் !


முதலில், உள்ளத்தைத் தொடும்  அவருடைய  பாடல்:  

மள்ளர் குழீஇய விழவி னானும்,
மகளிர் தழீஇய துணங்கை யானும்,
யாண்டும் காணேன், மாண் தக்கோனை;
யானும் ஓர் ஆடுகள மகளே; என் கைக்
கோடு ஈர் இலங்கு வளை நெகிழ்த்த
பீடு கெழு குரிசிலும், ஓர் ஆடுகள மகனே.  ( குறுந்தொகை, 31 )  

[மள்ளர்-வீரர்; பீடு-பெருமை; குரிசில்-தலைவன்]


தலைவன் திரும்பி வராதலால் ஊரார் தனக்கு வேறொரு ஆடவனுடன்  மணம் முடித்துவிடுவார்களோ  என்று பயந்த ஒரு தலைவி தன் தோழிக்குச் சொல்வதாகப் பாடல் அமைந்துள்ளது.

" மாட்சிமை பொருந்திய என் இதய நாயகனை, வீரர் கூடும் விழாக்களிலும், பெண்கள் துணங்கைக் கூத்து ஆடுமிடங்கள் அனைத்திலும் தேடிவிட்டேன்; காணவில்லை. நானும் ஒர் ஆடலரங்கத்திற்குரியவளே. என் சங்கு வளையல்களை நெகிழச் செய்த பெருமை பொருந்திய தலைவனும் ஆட்டத்தில் வல்லவனே."  இத்தகைய சிறந்த ஒரு தலைவனின் காதல் தனக்குக் கிட்டி இருப்பதால், தனக்கு ஊரார் இன்னொருவனுடன் மணம் செய்விக்க முயல்வது அறனன்று; அதனால் தோழி அதைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்பது பாடலின் உட்குறிப்பு.

 திருவிழாக் காலங்களில் வீரர்கள் தத்தம் சேரிகளில் விளையாட்டுப் போர் நிகழ்த்துவார்கள். துணங்கை என்பது கைகோத்தாடும்  ஒரு கூத்து; சிங்கிக் கூத்து என்றும் சொல்வர். "பழுப்புடை இருகை முடக்கி அடிக்கத், துடக்கிய நடையது துணங்கை ஆகும்" என்பது இதன் இலக்கணம். விழாக்களில் பெண்கள் துணங்கை ஆடுதலும், ஆண்கள் அவர்களுக்கு முதற்கை கொடுத்தலும் பழங்கால  வழக்கங்கள்.

இப்போது பாடலாசிரியர் ஆதிமந்தியைப் பற்றிச் சொல்கிறேன்.

 திருமாவளவன் என்று புகழ்பெற்ற கரிகாற்சோழனின் மகள் ஆதிமந்தி; ஆடற்கலையிலும், பாட்டிசைப்பதிலும் வல்லவள். சேரநாட்டரசனான ஆட்டனத்தியை (ஆட்டன்+ அத்தி)  மணந்தவர். இருவரும் காவிரியின் புதுப்புனல் விழாவிற்குச் சென்றபோது, காவிரி ஆட்டனத்தியை இழுத்துச் சென்றுவிடுகிறது.  அழுது சிவந்த கண்களோடு கணவனைத் தேடிச் சோர்கிறாள் ஆதிமந்தி. அவளுடைய நிலையைக் கண்டோ, அவள் கற்பின் மகிமையை நினைத்தோ, காவிரியே ஆட்டனத்தியைக் கடற்கரையில் கொணர்ந்து சேர்க்கிறது. காவிரி கடலோடு கலக்கும் இடத்தில் மருதி என்பவளால் காப்பாற்றப்பட்ட கணவனைக் காண்கிறாள் ஆதிமந்தி. மகிழ்ச்சியுடன் கணவனும், மனைவியும் வீடு செல்கின்றனர் .

ஆதிமந்தி, ஆட்டனத்தியைப் பற்றிப் பரணர், வெண்வீதியார் போன்ற புலவர்கள் போற்றியுள்ளார்கள். சிலப்பதிகாரமும் இந்நிகழ்ச்சியைப் பற்றிச் சொல்கிறது.

   "                                                   -- உரைசான்ற
     மன்னன் கரிகால் வளவன் மகள் வஞ்சிக் கோன்
    தன்னைப் புனல்கொள்ளத் தான் புனலின் பின்சென்று
    கல்நவில் தோளாயோ,’ ன்னக் கடல்வந்து
    முன்னிறுத்திக் காட்ட,  அவனைத் தழீஇக் கொண்டு
    பொன்னங் கொடிபோலப் போதந்தாள்"

என்று இளங்கோ ஆதிமந்தியின் காதல் வலிமையை எடுத்துச் சொல்கிறார்.
 [  புகழ்மிக்க அரசன் கரிகால் வளவன் மகள் ஆதிமந்தி வஞ்சிக் கோமானான ஆட்டனத்தியை மணந்தாள். ஒரு சமயம், அவனைக் காவிரியின் வெள்ளம் அடித்துச் செல்ல, அவள் நீரோட்டத்தின் வழியே கடற்கரையிலே பின்சென்று, “ மலையொத்த தோள்கள் கொண்டவனே” என்று கதறினாள். கடல் அவனைக் கொணர்ந்து அவள் முன் சேர்க்க, அவனைத் தழுவிக் கொண்டு, பொலிவு பெற்ற பூங்கொடிபோல், ஆதிமந்தி ஊர் திரும்பினாள். ]  கண்ணகியின் முன்னோடியாக, பூம்புகாரில் வாழ்ந்த ஒரு கற்புக்கரசியாக மதிக்கப் படுகிறாள் ஆதிமந்தி. அவளுடைய கற்பின் வலிமையே அவள் கணவன் அவளுக்குத் திரும்பக் கிடைத்ததின் காரணமாகச்  சொல்லப் படுகிறது.

இந்த வரலாற்றை மனத்தில் வைத்துப் பாரதிதாசன் 'சேர தாண்டவம்' என்ற நாடகத்தைப் புனைந்தார்; கண்ணதாசன் 'ஆட்டனத்தி ஆதிமந்தி' என்ற காவியத்தைப் படைத்தார்.

" நமது தமிழகத்தின் வரலாற்றில் சுடர்விட்டு அணைந்த ஆட்டனத்தி ஆதிமந்தியின் மெய்க் காதல், காவியம் புனைவோருக்குச் சாகாத இலக்கியத்தைத் தீட்டக் கூடிய கருப் பொருளைத் தந்திருக்கிறது" என்கிறார் கண்ணதாசன். இக்கதை 'மன்னாதி மன்னன்' என்ற பெயரில் திரைப்படமாகவும் மின்னியிருக்கிறது.

கதையைக் கேட்டுவிட்டு உற்சாகத்துடன் வீடு திரும்பிய என் நண்பர் தன் மனைவியிடம், " கண்ணே! என் கண்ணின் மணியே! என்னே உன் மகிமை! ஆதிமந்தியைப் போன்ற உன் கற்பின் வலிமையன்றோ இன்று என் உயிரைக் காத்தது " என்று சொல்ல, அவர் மனைவியோ ஊழிக்கூத்தாடும் காளியைப் போல்  ஓர் ஆட்டம் சுழன்று நின்று,  " எப்படி நீர் நீரில் விழுந்தீர் என்பது எனக்குத் தெரியாது என்று நினைத்தீரா? ஒரு வெள்ளைக் குரங்கைப் பார்த்து இளித்துக் கொண்டே நீரில் விழுந்ததும் அல்லாமல்வீட்டிற்கு வந்து என்னையே ஒரு பழைய குரங்கு.. ஆதி மந்தி .. என்று வேறு சொல்ல என்ன துணிச்சல் உங்களுக்கு”  என்று 'மொலு மொலு' என்று சண்டையிட்டு ,  ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் நீச்சல் குளத்துக்குச் செல்வதற்குத் தடை உத்தரவு போட்டு விட்டாளாம் ! 

    பழங்கால நாடகங்களில் ஒரு பாட்டு வரும் :

  "இந்திரன் கெட்டதும் பெண்ணாலே - அந்தச்
   சந்திரன் கெட்டதும் பெண்ணாலே " 

நண்பரை அடுத்தமுறை பார்க்கும்போது இந்த பாட்டைப் பாடி விளக்கவேண்டும் !


தொடர்புள்ள பதிவுகள்:




சங்கீத சங்கதிகள் - 105

ஜி.என்.பியின் முதல் ரேடியோக் கச்சேரி! 
“ நீலம் “ 


ஜனவரி 6. ஜி.என்.பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களின் பிறந்த நாள்.

ஜி.என்.பிக்கும் சென்னை வானொலிக்கும் இருந்த அபிப்ராய பேதங்கள் தீர்ந்து , 1945-இல் அவர் செய்த முதல் வானொலிக் கச்சேரியைப் பற்றிப் பிரபல விமர்சகர் “நீலம் “ ( நீலமேகம் ) சுதேசமித்திரனில் ( 1-7-1945)   எழுதிய விமர்சனக் கட்டுரை இதோ!  ( கூடவே துறையூர் ராஜகோபால சர்மாவின் ஒரு கச்சேரியைப் பற்றிய குறிப்பு ஒரு போனஸ்! )




தொடர்புள்ள பதிவுகள்: 

ஜி.என்.பி.

சங்கீத சங்கதிகள்

வியாழன், 5 ஜனவரி, 2017

அ.சீநிவாசராகவன் -2

பன்முகப் பேராசிரியர் அ.சீ.ரா.


ஜனவரி 5. பேராசிரியர் அ.சீனிவாசராகவனின்  நினைவு தினம்.

மார்கழி, தை, மாசி ஆகிய மாதங்களில், திருச்சி வானொலி நிலையத்திலிருந்து "சான்றோர் வாக்கு' எனும் நிகழ்ச்சியில், 1960-களில் ஓர் இனிய குரல், அற்புதமாக நேயர் நெஞ்சங்களை வசீகரிக்கும் வகையில் வரும். இந்தக் குரலின் உரையில் தனித்தன்மை இருக்கும். இந்தக் குரலுக்குச் சொந்தக்காரர்தான் பேராசிரியர் அ.சீநிவாசராகவன்.

தஞ்சை மாவட்டம் கண்டியூரில் 1905-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 23-ஆம் தேதி பிறந்தார். இவரது தாய்-தந்தை பற்றிய விவரம் அறியக்கிடைக்கவில்லை. நெல்லை மண்ணில் வாழ்ந்து அம் மண் வாசனையை விரும்பியவர். ஆங்கிலப் பேராசிரியராக இருந்தாலும், தமிழ் இலக்கியத்தில் ஓர் அறிஞர். நாகப்பட்டினத்தில் பள்ளிப் படிப்பையும், திருச்சி ஜோசப் கல்லூரியில் பட்டப் படிப்பையும் முடித்தார். பின் அக் கல்லூரியிலேயே ஆங்கில விரிவுரையாளராக சில காலம் பணியாற்றினார்.

சென்னை விவேகானந்தா கல்லூரியில் ஆசிரியராக இவர் இருந்தபோது, "சிந்தனை' என்ற தமிழ் மாத இதழையும், "திரிவேணி' என்ற ஆங்கில மாத இதழையும் பதிப்பித்து வெளியிட்டார். இவருடைய சிந்தனை ஏட்டில் அரசியல், விஞ்ஞானம், இலக்கியம் என்று அனைத்து வகையான கட்டுரைகளும் வெளிவந்துள்ளன. ராஜாஜி, டி.கே.சி., வரலாற்று ஆசிரியர் கே.ஏ.நீலகண்ட சாஸ்திரி, அவினாசிலிங்கம் செட்டியார், ஏ.ஜி.வெங்கடாச்சாரி, பெ.நா.அப்புசாமி, இரா.திருமலை, நா.பிச்சமூர்த்தி, நீதிபதி மகராஜன், சுதேசமித்திரன் ஆசிரியர் சீனிவாசன், பி.ஸ்ரீ.ஆச்சார்யா, பெரியசாமிதூரன், தமிழறிஞர் கி.சந்திரசேகரன் போன்றோரின் கட்டுரைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. அ.சீ.ரா.வின் குறிப்புகள், அவரே வகுளாபரணன் (நம்மாழ்வார் பெயர்) என்ற புனைப் பெயரில் எழுதிய கட்டுரைகளும் சிறப்பாக அமைந்திருந்தன.

பாளையங்கோட்டை செயிண்ட் சேவியர் கல்லூரி, நெல்லை இந்துக் கல்லூரி ஆகியவற்றில் ஆங்கிலப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார் அ.சீ.ரா.

1951-ஆம் ஆண்டு தூத்துக்குடியில் வ.உ.சி. கல்லூரி புதிதாகத் தொடங்கப்பட்டபொழுது அக்கல்லூரியின் முதல்வராகப் பொறுப்பேற்கும்படி இவரை, அன்றைய காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர்களில் ஒருவரான ஏ.பி.சி. வீரபாகு வேண்டிக் கேட்டுக் கொண்டதன் பேரில், அந்தப் பொறுப்பை ஏற்று 19 ஆண்டுகள் அங்கு பணியாற்றியுள்ளார்.

20 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக சென்னை, மதுரை பல்கலைக்கழகங்களில் செனட் உறுப்பினராகவும், மேலவை உறுப்பினராகவும் இருந்துள்ளார்.

வறுமையில் வாடும் மாணவர்கள், விடுதிக்கோ, கல்லூரிக்கோ பணம் கட்ட முடியவில்லை என்றால், அவர்களுக்குத் தன்னுடைய சொந்தப் பொறுப்பில் இவரே பணத்தைக் கட்டி, அவர்களுடைய கல்விக்கு உதவி செய்துள்ளார்.
இவருக்கு இசைக் கலையில் தீராத ஆர்வம் உண்டு. நெல்லையிலும், தூத்துக்குடியிலும் தொடர்ந்து இசை விழாக்களை நடத்தியுள்ளார். முத்துசாமி தீட்சிதரின் இசையின் மீது இவருக்கு மிகுந்த ஈடுபாடு, தமிழிசையின் மீதும் ஆர்வம், பாரதியினுடைய கவிதைகள் மீதும் நாட்டம் உண்டு.

"வெள்ளைப் பறவை' என்ற படைப்புக்காக சாகித்ய அகாதெமி பரிசு பெற்றுள்ளார். ஆங்கிலக் கவிஞர்கள் பிரெüனிங், விட்மன், பிராஸ்ட், வங்கக் கவிஞர் தாகூர் கவிதைகளைத் தமிழில் வழங்கியுள்ளார்.

பல மொழிகளிலிருந்து தரமான கவிதை, நாடகங்கள், சிறுகதைகளை தமிழுக்குக் கொண்டுவந்த பெருமை அ.சீ.ரா.வையே சாரும். ஒன்றுபட்ட நெல்லை மற்றும் கன்னியாகுமரி மாவட்டங்களில் எங்கெல்லாம் இலக்கிய விழாக்கள் நடைபெற்றாலும் அங்கெல்லாம் இவரும் இருப்பார். மேலும், வேங்கடத்தை தாண்டி தமிழைக் கொண்டு சென்றதில் இவரது பங்கு சிறப்பானது.

வெள்ளைப் பறவை (கவிதை), நிகும்பலை, அவன் அமரன், கெüதமி, உதயகன்னி (நாடகம்), மேல்காற்று, இலக்கிய மலர்கள், காவிய அரங்கில், குருதேவரின் குரல், புது மெருகு (இலக்கிய விளக்கம்), திருப்பாவை, திருவெம்பாவை, நம்மாழ்வார், பாரதியின் குரல், கம்பனிலிருந்து சில இதழ்கள் போன்ற இவரது 20-க்கும் மேற்பட்ட படைப்புகள் இன்றைக்கும் சிரஞ்சீவியாகத் திகழ்கின்றன.



1948-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த, சிந்தனை இதழில் "கலாசாரமும் வருக்கமும்' என்ற தலைப்பில் அ.சீ.ரா. எழுதியுள்ள கட்டுரையின் ஒரு பகுதியைப் படித்தால் அவரது முற்போக்குச் சிந்தனை நன்கு புலப்படும்.
""இன்றைக்கு சுமார் 12,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் மனிதத் தொகுதியில் குறிப்பிட்ட சில கூட்டத்தார்தாம் காட்டுமிராண்டித் தனத்திலிருந்து வெளியேறி, நாகரிகத்தின் முதற்படியை அடைந்தார்கள். சுமார் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கூட டாஸ்மானியர்கள் காட்டு மிராண்டிகளாய் இருந்தார்கள்.

ஆகவே, மனித வருக்கம் முழுவதும் ஒரே காலத்தில் ஒரே சீராக முன்னேறவில்லை என்பது வெளிப்படை. ஏதாவது ஓரிடத்தில் ஒரு கூட்டத்தாரிடம் முன்னேற்றம் ஏற்படாமல் அந்த முன்னேற்றம் பல இடங்களுக்கு பரவியது என்று சொல்வதற்கில்லை. உதாரணமாக, இரும்பு உருக்கும் முறை கருங்கடற் கரையிலிருந்து புறப்பட்டுச் சென்று நீக்ரோவருக்கும், ஸ்காண்டினோவியருக்கும் கிட்டியது; ஆனால், அப்போது ஆஸ்திரேலியாவுக்கும், அமெரிக்காவுக்கும் போகவில்லை. இந்த ஒரு நூற்றாண்டுக்குள் ஐரோப்பிய நாகரிகம் வியாபாரிகள் மூலமாகவும், பாதிரிகள் மூலமாகவும் உலகெங்கும் பரவிவிட்டது. நேற்று வரையில் ஏணியின் கீழ்ப்படியில் நின்று கொண்டிருந்த அமெரிக்க இந்தியருக்கும், ஆப்பிரிக்க நீக்ரோவருக்கும், தாகிதியருக்கும், எழுதப் படிக்கவும், மோட்டார் ஓட்டவும் தெரிந்துவிட்டது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மெல்ல வளர்ந்த நாகரிகம் நாலைந்து தலைமுறைக்குள் இவர்களுக்குக் கிடைத்து விட்டது. வருக்க அமைப்பும் பண்பும் மாறாமல் இருக்கும்பொழுதே கலாசாரம் எவ்வளவு வேகமாக மாறமுடியும் என்பது இதிலிருந்து விளங்கவில்லையா?'' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

தமிழில் கலைக் களஞ்சியம் உருவாக்கப்பட்ட போது அது எவ்வாறு அமையவேண்டும் என்பது பற்றி அ.சீ.ரா. அவரது சிந்தனை இதழில் (டிசம்பர், 1948) வகுளாபரணன் என்ற புனைப்பெயரில் எழுதியுள்ளார்.

டி.கே.சி.யின் வட்டத்தொட்டி விவாதத்திலும் இருப்பார். எட்டயபுரத்தில், கல்கி நிறுவிய பாரதி நினைவு மண்டபம் திறப்பு விழாவிலும் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளார்.

கம்பன், பாரதி, ஆழ்வார்கள், சைவ இலக்கியங்களில் மட்டும் அல்லாமல், திருக்குறள், அகநானூறு, புறநானூறு, தொல்காப்பியம், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவகசிந்தாமணி போன்ற பல தமிழ் இலக்கியங்கள் மீது ஆர்வம் கொண்ட இவர், இந்த இலக்கியங்களில் உள்ள மெய்ப்பாட்டையும், காட்சிகளையும் சுவையாக, இனிமையாக தன்னுடைய சொற்பொழிவுகளில் உலகமெங்கும் உள்ள தமிழர்களுக்கு வழங்கினார்.

கோலாலம்பூரில் நடைபெற்ற உலகத் தமிழ் மாநாடு, இந்தோனேஷியாவில் நடைபெற்ற பன்னாட்டு இராமாயண மாநாடு போன்றவற்றில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1966-ஆம் ஆண்டில் கருமுத்து தியாகராஜன் செட்டியார் தலைமையில் நடந்த மதுரை தொழில் வளர்ச்சிக் கூட்டத்தில் தமிழ் பயிற்றுமொழி அவசியம் தேவையென்று குரல் கொடுத்தார்.
ஆழ்வார்திருநகரியில் நடைபெற்ற மாறன் செந்தமிழ் மாநாட்டில் பிற மதத் தலைவர்களைப் பங்குபெற அழைத்து மத நல்லிணக்கத்தை வலியுறுத்தினார். அ.சீ.ரா.வுக்குத் தெரியாத விஷயங்கள், செய்திகள் இல்லையென்றே கூறவேண்டும்.

இவரது இலக்கியப் பணியைப் பாராட்டி, 1967-ஆம் ஆண்டு போப்பாண்டவர் இவரை கௌரவித்துள்ளார்.

கடந்த 2005-ஆம் ஆண்டில் இவருடைய நூற்றாண்டு விழா நடந்தேறியது. இவருடைய படைப்புகள் அனைத்தும் சென்னை, மயிலாப்பூர் அல்லயன்ஸ் நிறுவனத்தால் தொகுக்கப்பட்டு, கொல்கத்தா மு.சீனிவாசனைப் பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு வெளியிடப்பட்டது. அந்தத் தொகுதி பல இலக்கிய ரசனைகள், சுவைகள், அரிய செய்திகள் இடம் பெற்ற அற்புதப் பெட்டகமாகும்.

சீனிவாசராகவன் என்றும், அ.சீநிவாசராகவன் என்றும் இரண்டு வகையாகவும் இவரைக் குறிப்பிடுவர். தருமபுர ஆதீனம் வழங்கிய பட்டமான "செந்தமிழ்ச் செம்மல்' என்றும், பேராசிரியர் என்றும் அழைக்கப்பட்ட அ.சீ.ரா. 1975-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 5-ஆம் தேதி காலமானார்.

ஆங்கில - தமிழறிஞர், பேராசிரியர், படைப்பாளி, சொற்பொழிவாளர், கவிஞர், பத்திரிகையாளர், இசை ஆர்வலர், மாணவர்களின் பாதுகாவலர் எனப் பன்முகம் கொண்ட பேராசிரியர் அ.சீ.ரா.வின் புகழ் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்.

[ நன்றி : தினமணி ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

அ.சீநிவாசராகவன்

செவ்வாய், 3 ஜனவரி, 2017

கொத்தமங்கலம் சுப்பு -17

கட்டபொம்மு கதை
கொத்தமங்கலம் சுப்பு 


ஜனவரி 3. கட்டபொம்மனின் பிறந்த தினம்.

தான் கண்டெடுத்த பழைய ஏட்டுச் சுவடியிலிருந்து கொத்தமங்கலம் சுப்பு   தொகுத்து, விகடனில் ‘கட்டபொம்மு கதையை’ வெளியிட்டார். 



அதிலிருந்து ஒரு பகுதி:

ஆசார வாசல் அலங்காரம் துரை
ராஜன் அரண்மனை சிங்காரம்
ராசாதி ராசனாம்கட்டபொம்மு துரை
ராசன் கொலுச்சிறப்பென்ன சொல்லுவேன்
பூவாசம் வீசும் புகழ் வீசுமெங்கும்
பொன் வாடை வீசும் பொலிவாக
சாலை குளங்களும் சோலைகளும் அன்னம்
வாரி வழங்கிடும் சாலைகளும்
வாழைப்பலாவும் பழஞ்சொரியும் நல்ல
மாவும் கமுகும் வளம் பெருகும்
தாழை மலர்களும் பூச்சொரியும் நதி
தாமரை பூத்திடும் மேன்மைகளும்
நந்த வனங்களும் சந்தனச்சோலையும்
நதியும் செந்நெல் விளைவுகளும்
விந்தையாகத் தெரு வீதிகளும் வெகு
விச்தாரமாய் கடை வாசல்களும்
வாரணச்சோலை ஒருபுறமாம் பரி
வளரும் சோலை யொரு புறமாம்
தோரண மேடை யொருபுறமாம் தெரு
சொக்கட்டான் சாரிகள் ஒருபுறமாம்
சோலையில் மாங்குயில் கூவிடுமாம் வளம்
சொல்லி மயில் விளையாடிடுமாம்
வாலையென்னும் சக்க தேவி கிருபையால்
பாலும் பசுவும் வளர்ந்திடுமாம்
அன்பு வளர்ந்தேறும் பாஞ்சால நாட்டினில்
அதிசயம் சொல்லக் கேள் தோழி
தென்பாஞ்சைப் பதி நாட்டு முயலது
திரும்பி நாயைக் துரத்திடுமாம்
முசலும் நாயைக் கடித்திடுமாம் வெகு
முனையுள்ள பாஞ்சால நாட்டினிலே
பசுவும் புலியும். ஓர் துறையில் ஒரு
பக்கமாய் நின்று தண்ணீரருந்தும்

கறந்த பாலையும் காகம் முடியாது
கட்டபொம்மு துரை பேரு சொன்னால்
வரந்தருவாளே வீரமல்லு திரு
வாக்கருள் செய்வாளே சக்கதேவி 


[ நன்றி: விகடன், சுப்பு ஸ்ரீநிவாசன் ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

கொத்தமங்கலம் சுப்பு