செவ்வாய், 21 நவம்பர், 2017

911. சங்கீத சங்கதிகள் - 137

தியாகராஜர் கீர்த்தனைகள் - 6
ஸி.ஆர். ஸ்ரீனிவாசய்யங்கார் ஸ்வரப்படுத்தியது.



மேலும் நான்கு தியாகராஜரின் கீர்த்தனைகள் இதோ. இவை 1931-இல் சுதேசமித்திரனில்  வெளியானவை.







[  If you have trouble reading some of the writings in an image , right click on each such image ,  choose the option 'open image in a new tab' , then in the new tab , use browser's  zoom facility to increase the image size and read with comfort. Or download each image in your computer and then read.  ]

[ நன்றி : சுதேசமித்திரன் ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
சங்கீத சங்கதிகள் 

திங்கள், 20 நவம்பர், 2017

910. தெ.பொ.மீனாட்சிசுந்தரம் -2

பன்மொழிப்புலவர் தெ.பொ.மீனாட்சிசுந்தரனார்
முனைவர் மு.வள்ளியம்மை



===

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் 1901ம் ஆண்டு ஜனவரி 8ம் நாள் தமிழுலகம் ஒரு தவப்புதல்வனைக் கண்டெடுத்தது. ஆம்! அந்த நாள்தான் தெ.பொ.மீ. உலகைக் கண்திறந்து பார்த்த நாள். சென்னை சிந்தாதிரிப்பேட்டையில் தமிழ்ப்பற்றும், இறைப்பற்றும் ஒருங்கே பெற்ற பொன்னுசாமி கிராமணியார் இவரை மகவாகப் பெற்ற நாள். தமிழ் இலக்கிய உலகில் பேராசிரியர் தெ.பொ.மீ.யின் இடத்தை இன்னொருவரால் நிரப்ப முடியாது என்பது முற்றிலும் உண்மை.

பொன்னுசாமி கிராமணியாருக்குத் தமிழின் மீதும் தமிழறிஞர்களின் மீதும் இருந்த காதலால்தான் மகாவித்வான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையின் பெயரைத் தன் மகவுக்கு இட்டார். இவர் தெ.பொ.மீ. எனத் தமிழுலகில் அழைக்கப்பெற்றவர். இவரது தமையனார் தெ.பொ. கிருஷ்ணசாமி பாவலர், நாடகத்தின் வாயிலாக நாட்டிற்கு உழைத்த தொண்டர். தெ.பொ.மீ.யும் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுப் புகழ் பெற்றவர். சென்னை மாநகராட்சியிலும், பல்வேறு துறைகளில் தலைவராகவும், மதுரைப் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தராகவும், மகரிஷி மகேஷ்யோகியின் அமைப்பைத் தென்னாட்டில் பரப்பும் பணிக்குப் பொறுப்பாளராகவும் பணியாற்றித் தமது நிர்வாகத் திறமையை வெளிப்படுத்தியவர்.

தமிழக அரசால் "கலைமாமணி" விருதையும் மத்திய அரசால் "பத்மபூஷண்" விருதையும் பெற்ற பேராசிரியர் தெ.பொ.மீ.

வரலாறு, அரசியல், சட்டம் முதலிய துறைகளில் பட்டம் பெற்றவர். தமது இடையறாத முயற்சியால் தமிழ் இலக்கியம், இலக்கணம், மொழியியல்,
சமயம், தத்துவம், ஒப்பிலக்கியம், காந்தியியல் முதலிய பல்வேறு துறைகளில் கற்றுத்தேர்ந்து அனைவரும் வியக்கும் வகையில் இணையற்ற அறிஞர் ஆனார். அதோடன்றி பல்வேறு பரிணாமங்களால் துறைதோறும் தலைவர் ஆனார். எதைக் கற்றாலும் கசடறக் கற்றமையால் எல்லாத்துறையும் தலைமைத் தன்மை கொடுத்து அவரைப் போற்றியது. பதினெட்டு மொழிகளைக் கற்றிருந்தாலும் ஈராயிரம் ஆண்டு தமிழ் மொழியிலும் இலக்கியங்களிலும் அவர் பெற்ற புலமைக்கு ஈடில்லை. மொழியின் மீது அவர் கொண்ட நேசிப்பும் வாசிப்புமே இதற்குக் காரணம்.

1920ல் பச்சையப்பன் கல்லூரியில் பி.ஏ. பட்டம் பெற்று 1922ல் பி.எல். பட்டமும் பெற்றார். பெரும்பாலும் சட்டம் பயின்ற வல்லுநர்கள் தமிழார்வலர்களாக இருந்தமையை தமிழ் வரலாறு காட்டும். அவர்களுள் தெ.பொ.மீ.யும் ஒருவர்.
1923ல் எம்.ஏ. பட்டம் பெற்றார். வரலாறு, பொருளியல், அரசியல் ஆகிய துறைகளில் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார். 1923ல் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் வழக்கறிஞராக தன்னைப் பதிவு செய்து கொண்டார். எனினும் தமிழ் கற்பிக்கும் பேராசிரியராகவே இவர் பணி பின்னாளில் தொடர்ந்தது.

1924ல் சென்னை நகராண்மைக் கழக உறுப்பினராகப் பணியாற்றினார். 1925ல் அலுமினியத் தொழிலாளர் சங்கத் தலைவராய் இருந்து தொண்டு புரிந்தார். தமிழ் இலக்கிய இலக்கண ஆர்வத்தால் 1934க்குள் பி.ஓ.எல், எம்.ஓ.எல். பட்டங்களும் பெற்றார். 1941ல் நாட்டு உரிமைக்காக மறியல் செய்து சிறை சென்றார்.

இவரது தமிழ்ப் புலமையைக் கண்ட அண்ணாமலை அரசர், அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்திற்கு இவரைப் பேராசிரியராக நியமித்தார். 1944ல் பேராசிரியராகப் பொறுப்பேற்ற தெ.பொ.மீ. 1946ம் ஆண்டு வரை அங்கு பணியாற்றினார்.

மீண்டும் 1958ல் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் மொழியியல், இலக்கியத் துறைகளின் தலைமைப் பேராசிரியராகப் பொறுப்பேற்றார். இவரது தமிழ்ப்புலமையை உலகுக்கு அடையாளம் காட்டிய பெருமை, அண்ணாமலை அரசரையே சாரும். மொழிப்புலமை இவரை அயல்நாட்டுப் பல்கலைக்கழகமான சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில் 1961ல் தமிழ்ப் பேராசிரியராக பொறுப்பேற்க வைத்தது.

1973,74ம் ஆண்டுகளில் திருவேங்கடவன் பல்கலைக்கழகத்தில் திராவிட மொழியியல் கழகச் சிறப்பாய்வாளராக பொறுப்பேற்றார். 1974 முதல் ஆழ்நிலைத் தியானத் தேசியக் குழுவில் உறுப்பினராக இருந்து தொண்டு செய்துள்ளார்.

தருமபுர ஆதீனம் "பல்கலைச் செல்வர்" என்றும், குன்றக்குடி ஆதீனம் "பன்மொழிப் புலவர்" என்றும் விருதுகள் அளித்துச் சிறப்பித்தன.

அமெரிக்கா, ஜப்பான், இரஷ்யா போன்ற வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று தமிழின் புகழ் பரப்பிய பெருமகனார் தெ.பொ.மீ. யுனெஸ்கோவின் "கூரியர்" என்னும் இதழ்க்குழுவின் தலைவராக விளங்கிய இவர், ஒரு நடமாடும் பல்கலைக்கழகம் எனில் மிகையில்லை.

தமிழ் படித்தவர்கள் தமிழ்மொழியை மட்டுமே கற்க முடியும், பிற மொழிகள் அவர்களுக்கு வராது என்பதை மாற்றி, மொழியியல் என்ற புதிய துறையின் புதுமையைத் தமிழுக்குக் கொண்டுவந்து அதை வளர வைத்த முதல் முன்னோடி பல்கலைச் செல்வர் தெ.பொ.மீ.தான். தமிழ்மொழியின் மரபு சிதையாமல், மாண்பு குறையாமல், மாசுநேராமல் நவீனப்படுத்தி உலகை ஏற்றுக் கொள்ளச் செய்த தமிழ்த்தொண்டர் தெ.பொ.மீ. உலகப் பல்கலைக்கழகங்கள் பலவற்றிலும் மதிக்கப்பட்டு, பட்டங்களையும் பாராட்டுகளையும் பெற்ற பெருந்தகை.

"தமிழின் முக்கியத்துவம், அது பழமைச் சிறப்பு வாய்ந்த ஒரு செவ்வியல் மொழியாக இருப்பதுடன் அதே வேளையில் வளர்ந்து வரும் நவீன மொழியாகவும் ஒருங்கே விளங்குவதில்தான் சிறப்புப் பெறுகிறது," என்பது பன்மொழிப் புலவரான தெ.பொ.மீ.யின் கருத்து.

செவ்வியல் மொழியான தமிழுக்கு நாம் செய்திருக்க வேண்டிய பணி குறித்து தெ.பொ.மீ, "ஏராளமாகத் தமிழில் படைக்கப்பட்டுள்ள படைப்புகள் பிற ஐரோப்பிய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப் படாமையால் பரவலாக அறிஞருலக ஆய்வுக்குக் கிடைக்காமல் இருக்கின்றன," என்று செவ்வியல் மொழியான தமிழுக்கு நாம் செய்திருக்க வேண்டிய பணியை நினைவூட்டியுள்ளார்.

இவர் மிகச் சிறந்த இலக்கியத் திறனாய்வாளராகவும் விளங்கியவர். தமிழுக்குப் பல புதிய சிந்தனைகளைத் தன் ஆய்வின் மூலம் தந்தவர். ஆராய்ச்சி என்றால் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை அவர்தம் நூல்கள் காட்டுகின்றன. இதனால் அவர் "மின்வெட்டுப் பேராசிரியர்" என்றே பிறரால் அழைக்கப்பட்டார். இலக்கியத் துறையில் இருட்டாக இருந்த இடங்களைத் தன்னுடைய பேரறிவால், திறனாய்வுப் பார்வையில் விளங்கச் செய்தவர் தெ.பொ.மீ. திறனாய்வுத் துறையில் பல புதிய தடங்களைப் பதித்தவர். "ஒரு மொழியின் இலக்கியத்தைச் சிறந்தது எனச் சொல்ல வேண்டுமானால், பிறமொழி இலக்கியங்களைப் பற்றிய அறிவும், சிறப்பெனக் குறிப்பிடும் இலக்கியத்தின் மொழியில் நுண்மாண் நுழைபுலமும் பெற்றிருக்க வேண்டும். பிறவற்றை அறியாமலோ, தன்னுடையதை முழுமையாக உணராமலோ புதிய தடங்களைக் காண முடியாது," என்று கூறியுள்ளார் தெ.பொ.மீ.

உலகக் காப்பியங்களோடும், உலக நாடகங்களோடும் சிலப்பதிகாரத்தை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, அதை "நாடகக் காப்பியம்" என்றும் "குடிமக்கள் காப்பியம்" என்றும் ஒருவரியில் கூறியவர். சிலப்பதிகாரத்துக்கு இவரைப் போன்று வேறு யாரும் திறனாய்வு எழுதியதில்லை.

"தமிழ்மொழி உயர வேண்டுமானால் தமிழன் உயரவேண்டும்," எனச் சங்க நாதமிட்ட முதல் சான்றோர் தெ.பொ.மீ. தன்னலம் கருதாத மாமனிதர் தெ.பொ.மீ. இவரது எழுத்துகள் தமிழுக்கும் தமிழ் இனத்துக்கும் பெருமையும் புகழும் சேர்ப்பன.

[ நன்றி:  தினமணி ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

தெ.பொ.மீனாட்சிசுந்தரம்

தெ. பொ. மீனாட்சிசுந்தரம் ; விக்கிப்பீடியா

ஞாயிறு, 19 நவம்பர், 2017

909. பகைவன் : கவிதை

பகைவன் 
பசுபதி

பிள்ளைப் பிராயத்திலே --என்மனப்
. . பீடத்தி லேறிவிட்டான்.
பள்ளிப் படிப்பினிலே -- கோணல்
. . பாதையைக் காட்டிவிட்டான். 

அண்டை மனைகளிலே -- அவனால்
. . அவச்சொல் பெற்றுவிட்டேன்
நண்பனவன் அல்லவே -- எனக்கு 
. . நச்சுப் பகைவனவன்.

தீய குணம்மனத்தில் --தேங்கத் 
. . தித்திப்புக் காட்டிவிட்டான்
ஆயுள் முழுதுமவன் -- எனக்(கு)
. . ஆண்டானாய் ஆகிவிட்டான்.

வாழ்வினில் தோல்விகளை-- எனக்கு
. . வாரி வழங்கிவிட்டான்
தாழ்வில் மனமயர்ந்தேன் -- அவனைச்
. . சந்திக்க ஆசைகொண்டேன்.

காலம் சுழன்றதடா -- அவனோ
. . கண்ணில் தெரியவில்லை 
மூலப் பகைவனவன் --ஒருநாள்
. . முகத்தைக் காட்டிவிட்டான்.

கண்ணாடி முன்னிலையில் -- அன்று
. . கண்டேன் விரோதிமுகம் 
விண்டேன்; விழிதிறந்தேன் -- எனக்கு 
. . வெம்பகை நானேதான். 

**********
( அமுதசுரபி 2002 தீபாவளி மலரில் வந்த ஒரு கவிதை )

தொடர்புள்ள பதிவுகள் :

908. சுத்தானந்த பாரதி - 7

எமெர்ஸன் வரலாறு 
சுத்தானந்த பாரதியார்

‘சக்தி’ இதழில் 1939-இல் சுத்தானந்த பாரதியார் எழுதிய கட்டுரை இது.









தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

சுத்தானந்த பாரதியார்

வெள்ளி, 17 நவம்பர், 2017

907. தேவன்: துப்பறியும் சாம்பு - 10

காணாமல் போன கம்மல்கள்
‘தேவன் + கோபுலு’ 


ஆகஸ்ட் 30, 1942-இல்  ’ஆனந்த விகட’னில் தொடங்கிய ’தேவ’னின் துப்பறியும் சாம்பு  சிறுகதைத் தொடரில் இது 3-ஆவது கதை.  கோபுலுவின் கை வண்ணத்தில் 1958-இல் வந்த சித்திரத் தொடரிலிருந்து.








[ நன்றி : நண்பர்கள் ‘மா’ , ‘ரா’ ; விகடன் ] 

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

வியாழன், 16 நவம்பர், 2017

906 . ரசிகமணி டி.கே. சி. - 4

ஓர் ஓலைச் சுவடி
டி.கே.சிதம்பரநாத முதலியார் 


1941-இல் சக்தி இதழில் வந்த ஒரு கட்டுரை.





தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
ரசிகமணி டி.கே.சி.

புதன், 15 நவம்பர், 2017

905. சிறுவர் மலர் - 8

நான்கு திருடர்கள்




சுதேசமித்திரனில் 1937-இல் வந்த இன்னொரு  ‘ மரியாதை ராமன்’ சித்திரக் கதை.

கதையை நீங்கள் முன்பே  படித்திருக்காவிட்டால், இங்கே  படித்துவிட்டுப் பின்னர் சித்திரங்களைப் பாருங்கள்! இதுதான் சிறுவன் மரியாதை ராமன் நீதிபதியான கதை என்றும் சொல்வர்.



தங்கம் நிறைந்த பைகள்
டி.பி.குருசாமி 

‘சுதேசமித்திரனில் ‘ 1937-இல் வந்த ஒரு சிறுவர் கதை.




[ நன்றி : சுதேசமித்திரன் ]

[  If you have trouble reading some of the writings in an image , right click on each such image ,  choose the option 'open image in a new tab' , then in the new tab , use browser's  zoom facility to increase the image size and read with comfort. Or download each image in your computer and then read.  ]


தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
சிறுவர் மலர்

செவ்வாய், 14 நவம்பர், 2017

904. கல்கி - 14

என் பூர்வாசிரமம்
‘கல்கி’


1947 -இல் ‘வெள்ளிமணி’யில் வந்த ஒரு கட்டுரை.





[  If you have trouble reading some of the writings in an image , right click on each such image ,  choose the option 'open image in a new tab' , then in the new tab , use browser's  zoom facility to increase the image size and read with comfort. Or download each image in your computer and then read.  ]

 தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

'கல்கி’ கட்டுரைகள்

திங்கள், 13 நவம்பர், 2017

903. சங்கீத சங்கதிகள் - 136

பாடலும், ஸ்வரங்களும் - 6
செம்மங்குடி சீனிவாச ஐயர்

[ நன்றி: கேசவ் ]

‘சுதேசமித்திரன்’ வாரப் பதிப்பில் அவர் 46-இல் வெளியிட்ட இரு பாடல்களும் , அவற்றின் பொருளும், ஸ்வரங்களும்  இதோ.








[  If you have trouble reading some of the images, right click on each such image ,  choose 'open image in a new tab' , then in the new tab , use browser's  zoom facility to increase the image size and read with comfort. Or download each image in your computer and then read.  ] ]

ஞாயிறு, 12 நவம்பர், 2017

902. சுந்தா - 1

"பொன்னியின் புதல்வர்" எழுதிய சுந்தா
கலைமாமணி விக்கிரமன்



நவம்பர் 11. எழுத்தாளர் ‘சுந்தா’வின் நினைவு நாள்.
===
’பொன்னியின் புதல்வர்' என்று பெயரிடப்பட்ட அமரர் "கல்கி'யின் வாழ்க்கை வரலாற்று நூல் ஒன்று 1976-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்தது. அந்த வரலாற்று நூலில் "இந்த வரலாறு தோன்றிய வரலாறு' என்று நூல் எழுதப்பட்ட வரலாற்றை, கல்கியின் புதல்வர் கி.ராஜேந்திரன் ஐந்து பக்கங்களில் சிறந்த, பயனுள்ள தகவல் கட்டுரை ஒன்றை எழுதியிருக்கிறார். அதில், ""தினமணி கதிரில், தம் புதுதில்லி வாசத்தின் அனுபவங்களை எழுதத் தொடங்கினார் ஒருவர். அதைப் படித்தவுடன் "அடடா! இவரன்றோ அமரர் கல்கியின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதச் சரியான ஆசாமி என்று தோன்றியது'' என்று எழுதியுள்ளார் கி.ராஜேந்திரன். உடனே கி.ராஜேந்திரன் அவருக்குக் கடிதம் எழுதிக் கேட்டவுடன், மகிழ்ச்சியுடன் சம்மதித்தாராம் அவர். அவர்தான் எழுத்தாளர் - கவிஞர் சுந்தா.

 திருநெல்வேலி மாவட்ட மண்ணுக்குத் தனி மகிமை உண்டு. தமிழ் கண்ட தாமிரபரணி என்ற பொருனை, வ.உ.சி. போன்ற அஞ்சா நெஞ்ச சிங்கங்களைப் பெற்றது. ரசிகமணி டி.கே.சி., கு.அருணாசலக் கவுண்டர், பாஸ்கரத் தொண்டைமான், அ.சீ.ரா., ரா.பி.சேதுப்பிள்ளை, திருகூடசுந்தரம், பி.ஸ்ரீ முதலிய பல தமிழ் வளர்த்த பெரியார்களைப் பெற்றெடுத்ததும் திருநெல்வேலியே! சாகித்ய அகாதெமி விருது பெற்ற தமிழ்ப் படைப்பாளர்கள் பலரை தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்துக்கு அளித்ததும் திருநெல்வேலி சீமைதான்.

 திருநெல்வேலி மாவட்டம் மேலநத்தம் கிராமத்தில் 1913-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 13-ஆம் தேதி, இராமசந்திர ஐயர் - ருக்மணி அம்மாள் தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தார்.

 "மேலநத்தம் இராமசந்திர ஐயர் மீனாட்சிசுந்தரம்' என்பது சுந்தாவின் முழுப்பெயர். மே.ரா.மீ.சுந்தரம் என்ற பெயரில் நிறைய எழுதினார். தில்லியில் பணியாற்றியபோதுதான் "சுந்தா' என்ற பெயர் பிரபலமானது.
 தொடக்க காலத்தில் கிராம முன்சீப்பாக வேலைக்குச் சேர்ந்தார். பதிமூன்று ரூபாய்தான் சம்பளம். வேலை பார்க்கும்போதே புத்தகம் படிப்பதில் ஈடுபாடு கொண்டார் சுந்தா. திருநெல்வேலி சந்திப்பு - ரயில் நிலையப் புத்தகக் கடையில் அதிக நேரம் இருந்து படிப்பார்.
 திருநெல்வேலியில் இருந்த காலத்தில், ரசிகமணி டி.கே.சி.யைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு அவருக்கு ஏற்பட்டது. கவிதை எழுதுவதில் ஆர்வம் ஏற்பட்டது. பத்திரிகைகளுக்குக் கவிதைகள் எழுதி அனுப்புவார். "கலைமகள்' நடத்திய கவிதைப் போட்டி ஒன்றில் முதல் பரிசாக தங்கப்பதக்கம் கிடைத்தது.
 புதிய புத்தகங்களை நிறையப் படித்து வந்த சுந்தா, எழுத்துத் துறையில் ஆர்வம் கொண்டார். அகராதிகளைச் சேர்ந்து, புதிய புதிய சொற்களைப் படித்து, அதன் பொருளை அறிந்து மற்றவர்களிடம் அந்தச் சொற்களைப் பற்றிப் பேசி ஆராய்வதில் - விவாதிப்பதில் அவருக்கு உற்சாகம் அதிகம்.
 ரசிகமணி டி.கே.சி. பரிந்துரையின் பேரில் திருச்சி வானொலி நிலையத்தில் சுந்தா பணியில் சேர்ந்தார்.


 டி.கே.சி.யின் வட்டத்தொட்டியில் ஏற்பட்ட பழக்கத்தால் ராஜாஜி, மகராஜன், தொ.மு.சி. பாஸ்கரத் தொண்டைமான் ஆகியோருடன் நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்பு சுந்தாவுக்கு ஏற்பட்டது. எழுதத் தொடங்கினார். எழுத்திலே இயற்கையாக அமைந்த நகைச்சுவை, இலக்கியக் கவிதைநடை பலரைக் கவர்ந்தது. ஆசிரியர் கல்கியுடன் நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது.

 பிறகு, தில்லி வானொலிக்குச் செல்லும்படி நேர்ந்தது. தில்லியில் பல இலக்கிய நண்பர்கள் அறிமுகமானார்கள். தில்லி வானொலியில் தமிழ்ச் செய்திப் பிரிவில், தமிழ்ச் செய்தி தயாரிப்பதோடு செய்தி வாசிப்பாளராகவும் பணியாற்றினார்.

 "செய்திகள் வாசிப்பது எம்.ஆர்.எம்.சுந்தரம்' என்ற குரலுடன் தொடங்குவதை அன்று கேட்டவர்கள் - அந்தக் குரல் இன்றும் காதில் ஒலித்துக்கொண்டிருப்பதை உணர்வர். திறமை காரணமாக செய்திப் பிரிவில் தலைவராகப் பதவி உயர்வு கிடைத்தது.

 தமிழ்ச் செய்திப் பிரிவில் பணியாற்றியதோடு தமிழில் புதிய சொல் வடிவங்களைத் தாமே உருவாக்கிப் படிப்பார். "அடிக்கல் நாட்டுதல்', "குழந்தைகள் காப்பகம்' என்று அவர் உருவாக்கிய பல சொற்கள் இன்றும் அனைவராலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. குடும்பக் கட்டுப்பாடு பிரசாரத்துக்காக சுந்தா உருவாக்கிய சொற்றொடர்கள்தாம் "நாம் இருவர் நமக்கு இருவர்', "அதிகம் பெறாதீர், அவதியுறாதீர்' போன்றவை.
 பாரதம் சுதந்திரம் பெற்ற புதிதில் தில்லி வானொலி நிலையத்துக்கு உரையாற்ற மகாத்மா காந்தி வந்தார். படிகளில் ஓரமாக நின்று அதிகாரிகள் அவரை வரவேற்றார்கள். அவர்களுள் ஒருவர் சுந்தா. பாபுஜி படியில் வைத்த கால் சற்றே நழுவ, தடுமாறியபோது அருகிலிருந்த சுந்தா, சட்டென்று காந்திஜியின் கரத்தைப் பற்றி அவர் விழுந்துவிடாமல் தடுத்துப் பிடித்தாராம். அப்போது காந்திஜி, "சுக்கிரியா' (நல்லது செய்தாய்) என்று நன்றி தெரிவித்தாராம். ஆனால் பாதுகாவலர்கள், காந்திஜியைத் தொட்டது தவறு என்று சுந்தாவைக் குற்றம் கூறினார்களாம்.

 புதுதில்லி தமிழர் வட்டாரத்தில் "சுந்தா' என்னும் மூன்றெழுத்துப் பெயர் மிகவும் பிரபலமானது. தில்லி தமிழ்ச்சங்கம் தொடங்கிய காலத்தில் அதன் வளர்ச்சிக்கு உதவியவர்களுள் சுந்தாவுக்கு முக்கிய பங்குண்டு. அந்த நாள்களில் தமிழ்ச் சங்கம் "சுடர்' என்ற அருமையான இலக்கிய இதழ் ஒன்றைத் தயாரித்தது. "சுடர்' தயாரிப்பதில் சுந்தாவின் பங்கு அதிகம்.
 அமெச்சூர் நாடகங்களில் சுந்தா நடித்திருக்கிறார். பாட்டி வேஷம் போட்டிருக்கிறார். குறவன்-குறத்தி நடனம் என்று நகைச்சுவை நாடகங்களும் நடத்தியிருக்கிறார்.

 சுந்தாவின் திறமையையும் ஆங்கிலப் புலமையையும் அறிந்த லண்டன் பி.பி.சி. நிறுவனத்தினர், தமிழோசை நிகழ்ச்சிகளைத் தயாரிக்க மூன்றாண்டுகளுக்கு அவரை ஒப்பந்தம் செய்தனர்.
 சுந்தா, தில்லி வானொலி நிலையத்தில் பணியாற்றியபோது, சைக்கிளில்தான் எங்கும் செல்வார். சைக்கிள் மீது அவருக்கு மிகவும் விருப்பம். லண்டன் பி.பி.சி.யில் பணியாற்றும் உத்தரவு வந்தவுடனேயே தனக்கு விருப்பமான சைக்கிளை விற்றுவிட்டார். ஆனால், தில்லி விமான நிலையம் வரையில் சைக்கிளிலேயே பயணித்து "விமான நிலையத்துக்கு வந்து சைக்கிளைப் பெற்றுச் செல்லுங்கள்' என்று விலைக்கு வாங்கியவரிடம் தெரிவித்து அதன்படியே செய்தாராம்.

 வாழ்க்கையை நன்றாக அனுபவிப்பதே சுந்தாவின் லட்சியம். பணம் சேர்ப்பதில் அவருக்கு நம்பிக்கையில்லை. சம்பளத்தை வாங்கி பெட்டியில் வைத்து விடுவார். பெட்டிக்குப் பூட்டு கிடையாது. வீட்டுத் தேவைக்கு வேண்டியதை எடுத்துக்கொள்ள வீட்டாருக்கு முழு சுதந்திரம் அளித்திருந்தார்.

 வானொலி நிலையப் பணியிலிருந்து ஓய்வுபெற்ற பிறகு, "தினமணி கதிரில்' ஆசிரியராக இருந்த பிரபல எழுத்தாளர் சாவி, தில்லி வாழ்க்கை அனுபவங்களை எழுத சுந்தாவை வற்புறுத்தினார். அதனால் சுந்தா, "தலைநகரில் ஒரு தலைமுறை' என்ற தொடரை எழுதினார். அந்தத் தொடர் கட்டுரை வாசகர் வரவேற்பைப் பெரிதும் பெற்றது. அந்தத் தொடர்தான், "கல்கி' ஆசிரியர் கி.ராஜேந்திரன், அமரர் கல்கியின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதும் பொறுப்பை சுந்தாவிடம் ஒப்படைக்கச் செய்தது.

 "பொன்னியின் புதல்வர்' என்ற மகத்தான நூல், அமரர் "கல்கி'யின் வாழ்க்கை வரலாற்றை அறிய உதவுகிறது. "கல்கி' வார இதழில் நான்கு ஆண்டுகள் எழுதினார். அதற்காக அவர் எடுத்துக்கொண்ட முயற்சி மிக அதிகம். தான் மிகவும் போற்றிய - விரும்பிய எழுத்தாளர் கல்கியின் வரலாற்றை புதிய முறையில் எழுதினார். ஒரு சிறந்த எழுத்தாளர் மற்றொரு எழுத்தாளரைப் பற்றிய வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதும்போது வேறு பல செய்திகளைச் சேகரிக்க வேண்டியிருக்கிறது. அதில் விருப்பு வெறுப்பு ஏற்படக்கூடாது.

 கல்கியின் வாழ்க்கை வரலாற்றை 912 பக்கங்களில் எழுதியிருக்கிறார் சுந்தா. இந்த மாபெரும் படைப்பைத் தவிர, "இதய மலர்கள்' என்ற கவிதைத் தொகுப்பும், "கருநீலக் கண்கள்' என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பும் வெளிவந்துள்ளன. ஆங்கிலத்தில் சிறு சிறு - ஒரு பக்க எழுத்துச் சித்திரங்களை தொடக்கக் காலத்தில் எழுதியிருக்கிறார்.
 சுந்தா, மீனாட்சி என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். அவர்களுக்கு இரு மகள்கள் உள்ளனர்.

 "பொன்னியின் புதல்வர்' என்ற மகத்தான வரலாற்றை எழுதிய பொருனைச் செல்வர் சுந்தா, 1995-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 11-ஆம் தேதி இறைவனடி சேர்ந்தார்.

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

மே. ரா. மீ. சுந்தரம் : விக்கிப்பீடியா

சனி, 11 நவம்பர், 2017

901. அ.ச.ஞானசம்பந்தன் - 2

அறிவுப் புதையல் அ.ச.ஞா!
ஜெயநந்தனன்


நவம்பர் 10. அ.ச.ஞானசம்பந்தனாரின் பிறந்த தினம்.
===
தளர்ந்துபோய், விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய ஒருசில தமிழ் ஆசிரியர்கள் மட்டுமே கட்டிக்காத்து வந்த தமிழ், மீண்டும் தழைத்து வளர்ந்த காலம் 20ம் நூற்றாண்டு எனலாம். மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியின் பங்களிப்பு அந்த மறுமலர்ச்சிக்கு முக்கியமான காரணம் என்றாலும்,

திருவாவடுதுறை ஆதீனம், அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம், திருநெல்வேலி சைவ சித்தாந்தக் கழகம் போன்றவை ஆதரித்த தமிழறிஞர்களும், அந்த மறுமலர்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைந்தனர். நாவல் இலக்கியத்தின் வளர்ச்சியும், பத்திரிகைகளும் கூடக் கணிசமான பங்களிப்பு நல்கின.

"தமிழ்த் தாத்தா" உ.வே. சாமிநாதய்யரின் பங்களிப்பும், சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்களை அவர் தேடிப் பிடித்து அச்சில் பதிவாக்கித் தந்ததும் அளப்பறிய சாதனை. அதேபோல, வள்ளல் பாண்டித்துரைத் தேவர் மதுரையில் தோற்றுவித்த நான்காம் தமிழ்ச் சங்கமும், செந்தமிழ்க் கல்லூரியும் தமிழுக்கு மரியாதை தேடித் தந்தன. அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகமோ, பல தமிழாராய்ச்சியாளர்களை உருவாக்கி, தமிழுக்கும், தமிழனுக்கும் பெருமை தேடித் தந்தது.

அந்தத் தமிழ் மறுமலர்ச்சியின் காரணமாக நமக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய அறிவுப் புதையல்தான் செந்தமிழ் வித்தகர் அ.ச. ஞானசம்பந்தன். நண்பர்களாலும், தமிழார்வலர்களாலும் "அ.ச.ஞா." என்று அன்புடன் அழைக்கப்படும் இந்தத் தமிழ் அறிஞர், பிறக்கும்போதே தமிழுடன் ஒட்டிப் பிறந்தவர் என்று சொன்னாலும் தகும். ஏறக்குறைய 35 ஆய்வு நூல்கள், 3 மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள், எண்ணிலடங்காத இலக்கியக் கட்டுரைகள், ஆராய்ச்சி சொற்பொழிவுகள் என்று "அ.ச.ஞா." ஆற்றியிருக்கும் தமிழ்த் தொண்டை, தமிழ் உள்ளளவும் மறக்க இயலாது.

கல்லணையை அடுத்த அரசங்குடி, பல தமிழறிஞர்களின் வேடந்தாங்கலாக இருந்த காலமொன்று இருந்தது. அதற்குக் காரணம் அங்கே வாழ்ந்து வந்த "பெருஞ்சொல் விளக்கனார்" அ.மு.சரவண முதலியார் என்பவர். அவரும் அவரது இல்லக்கிழத்தி சிவகாமி அம்மையாரும் சைவ சமயப் பற்றும், தமிழ்ப் பண்பில் பிடிப்பும் கொண்டு வாழும் நல்லறத் தம்பதியர். "அ.மு.ச." என்று நண்பர்களால் அழைக்கப்பட்ட சரவண முதலியார் சாதாரணமானவர் அல்ல. நாவலர் ந.மு. வேங்கடசாமி நாட்டாருடன் இணைந்து திருவிளையாடற் புராணத்திற்கு உரை தீட்டியவர் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

20ம் நூற்றாண்டின் முதற்பகுதியில் இன்றைய அளவுக்குக் கல்லூரிகளும், தமிழ் ஆராய்ச்சி சாலைகளும், நூலகங்களும் இல்லாத நேரம். "கற்றாரைக் கற்றாரே காமுறுவர்" என்பதற்கேற்ப, அறிஞர் பெருந்தகையர் "தமிழாட" தமிழார்வலர்கள் மற்றும் அறிஞர்களின் ஊருக்குச் சென்று தங்கி, அவர்களுடன் கருத்துப் பரிமாற்றம் நடத்தி, தங்களது சந்தேகங்களைப் போக்கிக் கொண்டு தத்தம் ஊர்களுக்குத் திரும்புவது வழக்கம். அதேபோல, "அ.மு.ச."வைத் தேடித் தமிழ் அறிஞர்களும், புலவர்களும் அரசங்குடி வந்து தங்கி, தங்களது தமிழறிவை செம்மைப்படுத்திக் கொள்வது வழக்கம்.

இத்தனை பீடிகையும் எதற்கு என்றுதானே கேட்கிறீர்கள்?

அத்தகைய தமிழ் ஆர்வலரின் மகனாக 10.11.1916ல் பிறந்தவர்தான் "அ.ச.ஞா." பிள்ளைப் பிராயத்திலேயே தமிழைச் சுவாசித்து வளர்ந்ததாலோ என்னவோ, பின்னாளில் அவர் தனது "தந்தையை விஞ்சிய தனயனாக" அனைவரும் போற்றும் தமிழறிஞராக வலம் வந்தார்.

அ.ச.ஞா.வைத் தமிழ் தேடி வந்து பற்றிக்கொண்ட கதை மிகவும் சுவையானது. 1935ல் லால்குடியில் தனது பள்ளிப் படிப்பை முடித்த "அ.ச.ஞா." தனது இடைநிலை வகுப்புக்காக அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்தார். அதிலும், கணிதம், இயற்பியல், வேதியியல் ஆகியவை கற்று இடைநிலை வகுப்புத் தேர்விலும் வெற்றி பெற்றார். பட்டப்படிப்புக்கு அவர் எடுத்துக்கொண்ட பாடம் இயற்பியல். அதையும் அவர் விரும்பியேதான் ஏற்றதாகப் பின்னாளில் கூறியிருக்கிறார்.

அப்போது அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தில் பணியாற்றி வந்த நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியாரின் கவனம் "அ.ச.ஞா."விடம் திரும்பியது. அ.ச.ஞா.வின் இலக்கணத் தெளிவும், இலக்கிய அறிவும், அவரது தமிழின் ஆளுமையும் நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியாரை அசர வைத்தது. தமிழுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய அரிய பொக்கிஷமொன்று, இயற்பியல் படிப்பதை அவரால் சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை.

அன்றைய ஆசிரியர்கள் மாணவர்களின் வழிகாட்டிகளாக இருந்தனர் என்பது மட்டுமல்ல, திறமைசாலிகளை அடையாளம் கண்டு அவர்களுக்கு சரியான வழியைக் காட்டுவது தங்களது கடமை என்றும் கருதினார்கள். "அ.ச.ஞா."விடம் தமிழ்த் துறைக்கு மாறிவிடுமாறு வேண்டுகோள் விடுத்தார் நாவலர். தனது தந்தை என்ன சொல்லுவாரோ என்கிற பயம் அ.ச.ஞா.வுக்கு. ஒரு நாள் நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியாரே அரசங்குடிக்குச் சென்றுவிட்டார். அதுமட்டுமல்ல. அ.ச.ஞா.வின் பெற்றோரின் சம்மதத்துடன் இரண்டாண்டு இயற்பியல் படித்து முடித்திருந்த அ.ச.ஞா.வை, தமிழுக்கு மாறச் செய்து முதுகலைப் பட்டமும் பெற வைத்து விட்டார் அவர்.

அ.ச.ஞா.வின் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக வாழ்க்கையில் அவருக்குக் கிடைத்த இன்னொரு மிகப்பெரிய வரப்பிரசாதம், அப்போது அங்கே ஆங்கிலத் துறைத் தலைவராகப் பணியாற்றி வந்த "வெள்ளிநாக்குப் படைத்தவர்" என்று ஆங்கிலேயர்களால் பாராட்டப்பட்ட சீனிவாச சாஸ்திரியாரின் நெருக்கம். அவரது அன்பும், ஆதரவும் அ.ச.ஞா.வின் ஆங்கிலப் புலமையைச் செழுமைப்படுத்தின எனலாம். பிற்காலத்தில் பல மொழிபெயர்ப்புகளில் அ.ச.ஞா. ஈடுபடுவதற்கு அந்த ஆங்கிலப் புலமை கை கொடுத்தது.

அவரது கல்லூரிப் பருவத்திலேயே, அ.ச.ஞா.வைக் கவர்ந்தவர்கள் "தமிழ்த் தென்றல்" என்று அழைக்கப்பட்ட திரு.வி. கல்யாணசுந்தர முதலியாரும், பன்மொழிப் புலவர் தெ.பொ. மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையும். திரு.வி.க.வைத் தனது குடும்ப நண்பராக மதித்தவர் அ.ச.ஞா. திரு.வி.க.வின் மணிவிழாவுக்குத் தலைமை தாங்கியவர். அ.ச.ஞா.வின் துணைவியார் இராஜம்மாள்தான் என்று சொன்னால், அவர்களது உறவு எந்த அளவுக்கு நெருக்கமானதாக இருந்தது என்று புரிந்து கொள்ளலாம். திரு.வி.க.வைத் தனது குடும்ப நண்பராக கருதினார் என்றால், தெ.பொ.மீ.யைத் தனது குருநாதர் என்று கூறிக் கொள்வதில் பெருமிதம் கொண்டார் அ.ச.ஞா.

சென்னை பச்சையப்பன் கல்லூரித் தமிழ்த் துறை, போற்றிப் பேசப்பட்டதற்கு அங்கே பணிபுரிந்த தமிழ் பேராசிரியர்கள் முக்கிய காரணம். 1942 முதல் 1956 வரை பச்சையப்பன் கல்லூரித் தமிழ்த் துறையில் "அ.ச.ஞா." பணியாற்றிய காலத்தில் பல தமிழ்ப் பணிகளை அவரால் மேற்கொள்ள முடிந்தது. அவரது மாணாக்கர்கள் பலர் தமிழாராய்ச்சி செய்து முனைவர் பட்டம் பெற உதவியதாலோ என்னவோ, அ.ச.ஞா.வின் மாணவர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்களின் எண்ணிக்கையை எண்ணிவிட முடியாது என்ற நிலை ஏற்பட்டது.

1956 முதல் 1961 வரை "அ.ச.ஞா." இன்னொரு மிகப்பெரிய முயற்சியில் இறங்கினார். அகில இந்திய வானொலியில் பணியில் சேர்ந்த அவர், அதுவரை பண்டிதர்களால் மட்டுமே படிக்கப்பட்டு வந்த சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, கம்ப காவியம் போன்றவற்றை நாடக வடிவமாக்கித் தமிழ்நாட்டில் பாமரர்களும் அந்த இலக்கியச் செல்வங்களைச் சுவைக்க வழிவகுத்தார்.

மதுரை பல்கலைக்கழகம் உருவாக்கப்பட்டு அதற்கு "தெ.பொ.மீ." துணைவேந்தராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். மதுரைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்த் துறைத் தலைவர் பதவிக்குத் தகுதியானவர் அ.ச.ஞா.தான் என்பதில் அவரது குருநாதருக்கு சந்தேகம் இருக்கவில்லை. குருவின் கட்டளையை ஏற்று, 1970 முதல் 1973 வரை மதுரைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பணியாற்றிய அ.ச.ஞா.வின் இறுதிக் காலம் சென்னையில்தான் கழிந்தது.

சென்னையிலும் அவரால் தமிழை விட்டுப் பிரிந்து இருக்க முடியுமா என்ன?

சேக்கிழார் ஆராய்ச்சி மையம் மற்றும் கம்பன் கழகம் போன்றவை அவரது தமிழார்வத்துக்கு வடிகாலாக அமைந்தன. சங்க இலக்கியம் தொடங்கி, சைவ சிந்ததாந்தம் வரை "செந்தமிழ் வித்தகர்" அ.ச. ஞானசம்பந்தனுக்குத் தெரியாத தமிழ் இலக்கியமே இல்லை எனலாம். இவரது ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள் இன்றும் பல முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சியாளர்களுக்குத் தூண்டுகோலாக இருக்கின்றன.

தனது 86 வயது வரை தமிழ்ப் பணி ஆற்றிய அ.ச.ஞா. 27.08.2002 அன்று காலமானபோது தமிழ் அழுதது!

தமிழ் இலக்கியம் தன்னைச் சுவைத்து இரசிக்கும் இரசிகனை இழந்தது! தமிழகம் ஒரு நல்ல தமிழ் அறிஞரின் இழப்பால் சற்று துவண்டது!

 [ நன்றி: தினமணி  ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

அ.ச.ஞானசம்பந்தன்

வெள்ளி, 10 நவம்பர், 2017

900. சாண்டில்யன் - 2

ஏன் இந்தப் புனைபெயர்?
‘சாண்டில்யன்’

நவம்பர் 10. சாண்டில்யனின் பிறந்த தினம்.

‘உமா’ இதழில் 1959-இல் வந்த ஒரு கட்டுரை.



தொடர்புள்ள பதிவுகள் :
சாண்டில்யன்